Diakonia (gr. διακονία, diakonia – służba) – określenie nieodpłatnej posługi. W Kościele katolickim słowo diakonia dotyczy różnych form działalności, może być np. diakonia liturgiczna, muzyczna, itp. W kościołach protestanckich posługa diakonacka wiąże się głównie z pracą socjalną, oraz pomocą potrzebującym.
Kościół Ewangelicko-Augsburski powołał do życia w 1999 roku Diakonię Kościoła, której celem jest pomoc ludziom potrzebującym.
Jednym z charyzmatów Ruchu Światło-Życie jest właśnie diakonia. Jest ona rozumiana w oazie jako służba podejmowana w oparciu o otrzymane dary Ducha Świętego, czyli charyzmaty w ramach kościelnej wspólnoty i dla budowania tej wspólnoty.
W obliczu potrzeb w Ruchu ukształtowały się następujące diakonie[potrzebny przypis]:
Diakonie funkcjonują na szczeblu centralnym (CDE, CDM itd.), diecezjalnym (DDE, DDM...), rejonowym (RDE, RDM...) i wreszcie parafialnym, przy czym nie wszystkie diakonie muszą występować na wszystkich szczeblach. Co pewien czas odbywają się spotkania poszczególnych diakonii, zarówno formacyjne jak i organizacyjne.