Diego Ormaechea

Diego Ormaechea
Data i miejsce urodzenia

19 września 1959
Montevideo, Urugwaj

Wzrost

182 cm

Masa ciała

98 kg

Rugby union
Pozycja

wiązacz

Kariera seniorska
Lata Zespół Wyst. (Pkt.)
1978–2001 Carrasco Polo Club
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt.)
1979–1999  Urugwaj 73 (79)
Kariera trenerska
Lata Zespół
2001–2008 Carrasco Polo Club
2001–2003  Urugwaj

Diego Ormaechea (ur. 19 września 1959 w Montevideo) – urugwajski rugbysta podczas kariery grający na pozycji wiązacza młyna w zespole Carrasco Polo Club oraz w reprezentacji narodowej, następnie trener klubowy i reprezentacyjny. Uczestnik dwóch Pucharów Świata: w 1999 jako zawodnik oraz w 2003 jako trener, wielokrotny mistrz kraju.

Życiorys

Od 1978 roku był związany z Carrasco Polo Club jako zawodnik, a następnie trener, z której to posady zrezygnował z końcem 2008 roku. W trakcie kariery w tym klubie zdobył dwadzieścia tytułów mistrza kraju, w tym siedemnaście z rzędu.

W kadrze narodowej zadebiutował w 1979 roku, a trzy lata później został wytypowany do południowoamerykańskiej drużyny Sudamérica XV udającej się na tournée do RPA.

Walnie przyczynił się do pierwszego w historii awansu Urugwajczyków na Puchar Świata w Rugby 1999 w eliminacjach zdobywając osiem przyłożeń. Zdobył również pierwsze przyłożenie dla Los Teros w pierwszym, a zarazem jedynym wygranym spotkaniu w tym turnieju z Hiszpanią. Zagrał we wszystkich trzech spotkaniach Pucharu Świata, a mecz z Springboks był jego ostatnim występem w drużynie narodowej. Został jednocześnie najstarszym w historii zawodnikiem, który wziął udział w turnieju finałowym Pucharu Świata – miał wówczas 40 lat i 26 dni.

Łącznie dla Los Teros rozegrał 73 spotkania, w których zdobył 79 punktów.

W latach 2001–2003 pełnił funkcję selekcjonera seniorskiej reprezentacji Urugwaju. W 2003 roku prowadzona przez niego drużyna wzięła udział w Pucharze Świata, gdzie zwycięsko zakończyła jeden z czterech meczów – z Gruzją. W 2010 roku ponownie zaproponowano mu stanowisko w kadrze narodowej, którego jednak nie przyjął.

W 2007 roku został nominowany do IRB Hall of Fame.

Varia