Digital Signature Algorithm

Digital Signature Algorithm
DSA
Rodzaj algorytmu

kryptografia asymetryczna, algorytm podpisu cyfrowego

Data stworzenia

1991

Autorzy

NIST

Długość klucza

od 1024/160 do 3072/256 (L/N) [bit]

Data złamania

2023

Skuteczne ataki

ataki kleptograficzne przy niewłaściwym wyborze zmiennej k

Digital Signature Algorithm (DSA) – algorytm kryptografii asymetrycznej zaproponowany w 1991 przez amerykański instytut NIST do wykorzystania w ramach DSS, standardu dla podpisów cyfrowych. Jego bezpieczeństwo opiera się na trudności znalezienia logarytmu dyskretnego w ciele skończonym. NIST opatentował DSA w 1993, umożliwił jednak korzystanie z algorytmu za darmo na całym świecie.

Opublikowana przez NIST w 2023 norma FIPS 186-5 wycofała użycie DSA w podpisach cyfrowych, zalecając w zamian korzystanie z nowszych algorytmów, takich jak ECDSA (opierający się na kryptografii krzywych eliptycznych) lub EdDSA (wykorzystujący krzywe Edwardsa).

Opis algorytmu

Dla systemu wybierana jest pewna funkcja skrótu ; norma FIPS 180-4 zaleca korzystanie z SHA-1 lub SHA-2.

Tworzenie kluczy

Klucze tworzone są w następujący sposób:

  • Wybierana jest liczba pierwsza , taka że .
  • Wybierana jest liczba pierwsza , taka że i że liczba podzielna jest przez .
  • Obliczany jest parametr , gdzie jest losową liczbą spełniającą warunek .
  • Wybierany jest klucz prywatny będący losową liczbą całkowitą spełniającą warunek .
  • Obliczany jest klucz publiczny .

Norma FIPS 186-4 przewiduje dla liczb pary wartości: , , i .

Podpis

Podpis składa się z pary liczb obliczanych w następujący sposób:

  • Dla podpisywanej wiadomości wybierana jest losowa liczba całkowita spełniająca .
  • Obliczana jest liczba .
  • Wyznaczane jest , czyli co najwyżej najbardziej znaczących bitów skrótu wiadomości .
  • Obliczana jest liczba .

Jeżeli lub , liczby te powinny zostać obliczone ponownie obierając inną wartość , jest to jednak skrajnie rzadki przypadek.

Weryfikacja podpisu

Niech będą otrzymanymi przez odbiorcę wartościami . Prawidłowość podpisu można zweryfikować następująco:

  • Obliczane jest .
  • Wyznaczane jest , czyli co najwyżej najbardziej znaczących bitów .
  • Wyznaczane są oraz .
  • Obliczane jest .
  • Jeżeli , to podpis jest prawidłowy.

Jeżeli , to znaczy, że otrzymana wiadomość lub podpis zostały zmodyfikowane, nastąpił błąd w implementacji algorytmu po stronie podpisującego albo doszło do próby podrobienia podpisu przez osobę nieznającą klucza prywatnego domniemanego nadawcy wiadomości.

Bezpieczeństwo

Wybór zmiennej dla wiadomości jest krytyczny z punktu widzenia bezpieczeństwa implementacji algorytmu, ponieważ nawet niewielkie odchylenia w procesie wyboru mogą zostać wykorzystane w atakach kleptograficznych. Dokument RFC 6979 określa deterministyczną metodę wyboru zmiennej wykorzystując skrót wiadomości oraz klucz prywatny .

DSA umożliwia przesyłanie informacji podprogowej. Jeżeli zamiast liczby losowej w podpisie wiadomości wykorzystana zostanie wiadomość podprogowa, a odbiorcy udostępniony zostanie klucz prywatny nadawcy , odbiorca będzie w stanie odczytać wiadomość podprogową. Publiczna weryfikacja podpisu nie umożliwi w tym przypadku odczytania tej informacji.

Zobacz też