Dimitri Terzakis

Dimitri Terzakis (gr. Δημήτρης Τερζάκης; ur. 12 marca 1938 w Atenach) – grecki kompozytor.

Życiorys

W latach 1959–1964 uczył się w Konserwatorium Helleńskim w Atenach u Janisa Papaioanu (kompozycja) i Alexa Thurneissena (fortepian). Od 1958 do 1962 roku studiował też politologię na Uniwersytecie w Atenach. W latach 1965–1969 uczył się w Hochschule für Musik w Kolonii u B.A. Zimmermanna (kompozycja) oraz Herberta Eimerta (muzyka elektroniczna). Współzałożyciel Greckiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (1966). W 1970 roku został doradcą Studia Nowej Muzyki, działającego przy Instytucie Goethego w Atenach. Na początku lat 70. XX wieku przebywał w klasztorach na górze Athos, prowadząc badania nad muzyką bizantyjską.

Wykładał w Hochschule für Musik w Kolonii (1968–1994) i Musikhoschule w Düsseldorfie (1989–1994), a także gościnnie w Hochschule der Künste w Berlinie (1985–1986). Prowadził klasę kompozycji w konserwatorium w Bernie (1990–1997) i w Hochschule für Musik im. Felixa Mendelssohna w Lipsku (1994–2003). Zainicjował odbywające się od 1980 roku międzynarodowe kursy muzyczne w Nauplionie.

Twórczość

Początkowo tworzył nawiązujące do zachodniej awangardy utwory atonalne i utrzymane w technice serialnej. Z czasem wypracował własny język muzyczny, odwołując się do kultury antycznej i muzyki Kościoła wschodniego oraz twórczości ludowej Bałkanów i Bliskiego Wschodu. Skoncentrował się przede wszystkim na czynniku melodycznym, wykazywał predylekcję do stosowania instrumentów dętych i smyczkowych oraz rozwiniętej melizmatyki i recytacji. Odwoływał się do antycznej koncepcji tetrachordów oraz budowania melodii za pomocą interwałowych modeli typowych dla muzyki arabskiej.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy