Dio Brando

Dio Brando
DIO, Diego
Postać z JoJo's Bizarre Adventure
Ilustracja
Cosplay Dio
Pierwsze wystąpienie

Manga: tom 1, rozdział 1 (Dio Niszczyciel)
Anime: JoJo's Bizarre Adventure OVA, odcinek 1 Serial anime: odcinek 1 (Dio Niszczyciel)

Ostatnie wystąpienie

Manga: tom 28, rozdział 264 (Świat Dio (18))

Twórca

Hirohiko Araki

Dubbing

Hikaru Midorikawa (gra wideo)
Kenji Nojima (gra wideo, młody)
Norio Wakamoto (drama CD)
Nobuo Tanaka (OVA)
Isshin Chiba (bijatyka)
Kaneto Shiozawa (reklama RPG)
Takehito Koyasu (anime)

Dane biograficzne
Pochodzenie

Anglik

Przynależność

Początkowo człowiek, później wampir

Data urodzenia

1867~1868

Data śmierci

1988

Rodzina

Dario Brando (ojciec)
Giorno Giovanna (syn)
Donatello Versus (syn)
Rykiel (syn)
Ungaro (syn)
George Joestar (przyszywany ojciec)
Jonathan Joestar (przyszywany brat)

Inne informacje
Wiek

20~21 (Część 1)
122 (Część 3)

Dio Brando (jap. ディオ・ブランドー Dio Burandō; w japońskim wydaniu mangi od części trzeciej zapisywany jako "DIO") – fikcyjna postać stworzona przez Hirohiko Arakiego jako antagonista części pierwszej, Phantom Blood, serii mang JoJo's Bizarre Adventure, która zadebiutowała w 1987 r. Występuje w części 1 oraz 3, ale został uznany za głównego złego bohatera całej serii, ponieważ nawet po jego śmierci w świecie JoJo są odczuwalne skutki jego działań.

Imię Dio jest nawiązaniem do ikony heavy metalu, Ronniego Jamesa Dio i jego zespołu, Dio.

Aktorzy głosowi

Dio miał wielu różnych aktorów głosowych w różnych typach mediów. Pierwszy raz głosu użyczył mu Norio Wakamoto w 1993 r., a następnie Nobuo Tanaka w OVA i Isshin Chiba w grze wideo z 1998 r. W grze wideo Phantom Blood oraz filmie animowanym z 2007 roku głosu użyczyli mu Kenji Nojima i Hikaru Midorikawa, odpowiednio jako młodsza i starsza wersja. W anime z 2012 roku i wszystkich późniejszych mediach jemu i jego odpowiednikowi ze Steel Ball Run - Diego, głosu użyczył Takehito Koyasu.

Dio miał dwóch angielskich aktorów głosowych; w OVA jego głosu użyczył Kid Beyond i przez Patricka Seitza w anime telewizyjnym.

Odbiór

Dio ogólnie otrzymał pochwały od różnych recenzentów mangi, anime i innych mediów; większość chwaliła jego przerażającą, złą osobowość, która czyni go atrakcyjnym antagonistą, a także jego wpływ na resztę serii. Rebecca Silverman z Anime News Network zauważa, że jego dalekosiężny wpływ na całą serię działa szczególnie dobrze jako ostry kontrast z jego skromnymi początkami. Jacob Chapman nazwał go „jednym z najwspanialszych superzłoczyńców, jakie kiedykolwiek wymyślono w jakimkolwiek medium”. Can Hoang Tran z The News Hub uważa, że pojawienie się Dio w reanimowanej wersji Stardust Crusaders z 2014 r. było siłą napędową sukcesu serii, później nazywając go najbardziej satysfakcjonującą postacią do grania w grach wideo z tej serii. Dallas Marshall z Green Tea Graffiti pisze, że bezpośredni zamiar Arakiego, by wzbudzić w czytelniku nienawiść wobec Dio, zadziałał prosto i bezbłędnie, przytaczając decydujący moment, jakim było spalenie żywcem psa głównego bohatera.

Przypisy

  1. ↑ Hirohiko Araki: JoJo 6251. Shūeisha, 1993. ISBN 4-08-782407-1.
  2. ↑ Hirohiko Araki: JoJo's Bizarre Adventure. T. 21. Cz. 3: Stardust Crusaders. Shūeisha, 1991-05-10. ISBN 4-08-851564-1.
  3. ↑ Dio Brando Voices (JoJo's Bizarre Adventure) [online], Behind The Voice Actors [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  4. ↑ Crunchyroll to Stream JoJo's Bizarre Adventure: Stardust Crusaders Egypt Arc TV Anime [online], Anime News Network, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  5. ↑ Anime Expo to Premiere English JoJo's Bizarre Adventure Dub With Director Naokatsu Tsuda [online], Anime News Network, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  6. ↑ JoJo's Bizarre Adventure: Part 1 GN 1 [online], Anime News Network, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  7. ↑ The Best Anime of 2015 Part Four [online], Anime News Network, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-08] (ang.).
  8. ↑ og.title [online], The news Hub [dostęp 2025-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-08] (ang.).
  9. ↑ 3 Hateworthy Anime Characters -, „Green Tea Graffiti”, 22 listopada 2014 [dostęp 2025-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-12] (ang.).