Długość ciała 68–93 cm, rozpiętość skrzydeł 2,54–3,51 m; masa ciała samic 4,6–9 kg, samców 5,5–11,91 kg.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnikKarol Linneusz w 1 tomie 10. wydania publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Systema Naturae. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) albatros wędrowny (D. exulans).
Etymologia
Diomedea: w greckiej mitologii Diomedes, wojowniczy król Etolii, porzucił swoje królestwo z powodu seksualnych ekscesów jego żony podczas jego nieobecności podczas oblężenia Troi i założył miasto Argyripa we Włoszech. Po jego śmierci ze starości, jego towarzysze byli tak tym faktem zrozpaczeni, że zostali zmienieni w białe, morskie ptaki.
Albatrus: fr.Albatros ‘albatros’. Nazwa Albatros i jej europejskie odpowiedniki są ostateczną pisownią wyrazu, który przeszedł dużą przemianę od arabskiej nazwy al qadus dla skórzanego wiadra stosowanego w irygacji. Nazwę tę pierwsi przejęli hiszpańscy i portugalscy odkrywcy jako „Alcatras” lub „Alcaduz” na określenie pelikana (Pelecanus), odnosząc się do jego pojemnego dzioba. Nazwa ta została następnie błędnie zidentyfikowana i zastosowana jako określenie dla innych dużych ptaków morskich, przede wszystkim nazwę tę używali angielscy żeglarze na określenie fregaty (Fregata) i wreszcie, poprzez nazwy Alcatraza, Alcatraze, Algatross i Albitross, na określenie obecnych gatunków występujących w tej rodzinie. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Diomedea exulans Linnaeus, 1758.