Display Stream Compression (DSC) – standard stratnej kompresji strumienia obrazu opracowany przez VESA z myślą o przesyłaniu obrazu do wyświetlaczy. Zmniejsza ilość danych przesyłanych przez łącze, umożliwiając stosowanie wyższych rozdzielczości lub częstotliwości odświeżania bez zwiększania jego przepustowości. Został zaprojektowany do działania w czasie rzeczywistym, przy niewielkich opóźnieniach i z jakością obrazu określaną jako wizualnie bezstratna.
DSC przetwarza obraz w niewielkich, niezależnie dekodowanych wycinkach (ang. slices). Do kompresji wykorzystuje m.in. kodowanie różnicowe DPCM, tablicę wcześniej użytych kolorów (Indexed Color History, ICH), kodowanie entropijne oraz mechanizm kontroli przepływności. W porównaniu z kodekami przeznaczonymi do dystrybucji nagrań wideo, takimi jak H.264, rozwiązanie to kładzie większy nacisk na małe opóźnienia i niską złożoność sprzętową.
Kodek najczęściej pracuje ze stałą przepływnością (CBR), ale obsługuje również tryb zmiennej przepływności (VBR). Przykładowo obraz RGB o 24 bitach na piksel można zakodować z przepływnością 8 bitów na piksel, co oznacza kompresję w stosunku 3:1.
DSC jest kompresją stratną – obraz odtworzony po dekompresji nie musi być identyczny z oryginałem. Określenie wizualnie bezstratna oznacza, że w typowych warunkach oglądania różnice są na ogół niezauważalne dla obserwatora. Nie gwarantuje ono jednak braku widocznych zniekształceń w każdych warunkach. Jakość zależy m.in. od charakteru obrazu i przepływności wybranej podczas kodowania.
DSC stosuje się w interfejsach łączących procesor graficzny lub inne źródło obrazu z wyświetlaczem. Początkowo wykorzystywano go przede wszystkim w urządzeniach przenośnych, m.in. w interfejsach embedded DisplayPort (eDP) i MIPI Display Serial Interface (DSI). Następnie obsługę DSC wprowadzono również do zewnętrznych połączeń DisplayPort (od wersji 1.4) oraz HDMI (od wersji 2.1).
Kompresja umożliwia przesyłanie obrazu w wysokich rozdzielczościach i przy dużych częstotliwościach odświeżania, w tym materiałów HDR, przez łącza o ograniczonej przepustowości. Aby mogła być używana, odpowiednie funkcje muszą być obsługiwane przez urządzenie wysyłające i odbierające obraz. Samo oznaczenie urządzenia jako zgodnego z HDMI 2.1 nie jest potwierdzeniem obsługi DSC, ponieważ poszczególne funkcje tej specyfikacji są opcjonalne.
Pierwszą wersję DSC (1.0) ogłoszono w kwietniu 2014 roku. W styczniu 2016 roku VESA opublikowała wersję 1.2, wprowadzającą m.in. bezpośrednie kodowanie obrazu YCbCr z próbkowaniem barwy 4:2:0 i 4:2:2 oraz obsługę głębi koloru do 16 bitów na składową. Rozszerzenia te ułatwiły wykorzystanie DSC w monitorach i telewizorach, w tym do przesyłania obrazu HDR. Wśród późniejszych wydań standardu znalazła się wersja 1.2b, udostępniana przez VESA wraz z dokumentacją i kodem referencyjnym.