Dołczan

Dołczan
Stenobothrus
Fischer, 1853
Ilustracja
Stenobothrus grammicus
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

prostoskrzydłe

Podrząd

prostoskrzydłe krótkoczułkie

Rodzina

szarańczowate

Podrodzina

Gomphocerinae

Plemię

Stenobothrini

Rodzaj

Stenobothrus

Typ nomenklatoryczny

Gryllus lineatus Panzer, 1976

Synonimy
  • Stenobothroides Otte, 1995
  • Anabothrus Mistshenko, 1951
  • Crotalacris Chopard, 1951
  • Stenobothrodes Tarbinsky, 1948

Dołczan (Stenobothrus) – rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych (Acrididae) obejmujący około 50 gatunków o palearktycznym zasięgu występowania.

Takson ten wprowadzony został w 1853 roku przez H.L. Fischera. W 1910 roku W.F. Kirby wyznaczył jego gatunkiem typowym Gryllus lineatus.

Owady te są małych lub średnich rozmiarów. Głowę ich cechuje krótkie ciemię, długie i wąskie dołki ciemieniowe oraz czułki pozbawione zgrubień wierzchołkowych. Przedplecze u obu płci z wierzchu szerokie, o bocznych listewkach wygiętych słabo, tak, że odległość między nimi z tyłu wynosi najwyżej półtorakrotność tej z przodu. Narząd bębenkowy częściowo nakryty jest fałdem oskórka. U obu płci występuje aparat strydulacyjny. Pokrywy (tegminy) i tylne skrzydła są dobrze wykształcone, rzadziej skrócone. Tegminy mają prosty przedni brzeg i niezwężone u nasady pole marginalne. Zewnętrzne krawędzie płatów pokładełka mają wyraźny ząb.

Rodzaj palearktyczny. Z Polski wykazywano 6 gatunków z tego rodzaju, ale tylko trzy: dołczana wysmukłego, czarnoplamego i deresza zaliczono do polskiej ortopterofauny. Występowanie we współczesnych granicach Polski pozostałych trzech gatunków, tzn.: S. crassipes, S. fischeri, S. rubicundulus nie zostało potwierdzone.

Należy tu 48 opisanych gatunków:

Zobacz też