Przestarzałe pola: „lata emisji” oraz „data premiery”.
The Drew Carey Show – amerykański sitcom. Fabuła przedstawia losy grupy przyjaciół: Drew, Lewisa, Oswalda i Kate. Akcja toczy się w Cleveland w stanie Ohio.
Serial został wyprodukowany dla stacji telewizyjnej ABC. W USA pierwszy odcinek został wyświetlony 13 września1995, a ostatni 8 września2004. Łącznie nakręcono i wyemitowano 233 odcinki, podzielone na 9 serii.
Drew Alison Carey (Drew Carey) – typowy Amerykanin, życiowy nieudacznik. Drew większość życia przepracował w Winfred-Louder w dziale kadr. Zawsze może liczyć na swoich wiernych przyjaciół, z których to on odniósł największy sukces zawodowy. Jest pomysłodawcą i współwłaścicielem browaru Buzz Beer (produkującego specjalną mieszankę piwa i kawy). Nienawidzi swojej "koleżanki" z pracy Mimi.
Oswald Lee Harvey (Diedrich Bader) – głupawy, najczęściej wyśmiewany z grupy. Zawsze trzyma się z Lewisem, mieszkają razem (początkowo nad barem, a w późniejszych odcinkach we własnym nowo wybudowanym domu). Jego matka jest piękną kobietą, w której Drew i Lewis zawsze widzieli uosobienie seksu. Przez dłuższy czas pracował jako doręczyciel paczek. Nadmienić należy jego związek z Kate, co prawda chwilowy, ale o mało nie kończący się ślubem.
Lewis Michealangelo Kiniski (Ryan Stiles) – wysoki, chudy i dziwny. W życiu osobistym nie miał za dużo szczęścia. Jedynie jeden dłuższy związek z "dziewczyną-królikiem doświadczalnym" z pracy w DrugCo). Często puentuje wypowiedzi niezrozumiale dla nikogo. Pomimo ilorazu inteligencji 180 pracuje jako sprzątacz. Gdy przeszedł za Drew testy fizyczne i psychiatryczne, lekarz oznajmił, iż jest niestabilny psychicznie.
Mary Katherine 'Kate' O’Brien (Christa Miller) – niespełniona miłość Drew, długo nieodwzajemniana. Zawsze wprowadzała pewien pierwiastek kobiecości. Po krótkim związku z Drew rozstali się po kłótni o dzieci. Chwilowo była także jego żoną (był to jednak związek nielegalny z powodu bigamii). Urażona tym faktem wyszła za mąż za żołnierza Marines i wyjechała na Guam. Często umawiała się na randki (dosłownie zaliczając kolejnych facetów). Najczęściej zmieniająca prace z grupy przyjaciół (głównie z powodu złego, lekceważącego podejścia).
Kellie Newmark (Cynthia Watros) – druga wielka miłość Drew (po złamanym sercu przez Kate). Dawna przyjaciółka Drew jeszcze ze szkoły. Jej rodzice to alkoholicy wiecznie kłócący się ze sobą (znani są w całej okolicy). Poślubiła Drew, a ich związek zaowocował dzieckiem.
Pracownicy Winfred-Louder
Mimi Bobeck Carey (Kathy Kinney) – niewysoka kobieta przesadzająca z makijażem. Jej rolę zakładano jako epizodyczną − była przesłuchiwana przez Drew jako kandydatka do działu makijażu. Jednak po świetnym przyjęciu przez publiczność, została w serialu na stałe. Rywalka Drew z pracy, dogryzająca mu na każdym kroku, ten nigdy nie zostaje dłużny. Słynie z dwulicowości − gra miłą i uprzejmą, gdy ma w tym interes, a za plecami często nieuprzejma i chamska.
Nigel Algernon Wick (Craig Ferguson) – jeden z najbardziej wyrazistych szefów Winfred-Louder (łączy w sobie cechy maminsynka i angielskiego temperamentu). Opryskliwy, cieszy się z faktu zwolnienia każdego pracownika (zazwyczaj zwalnia kogoś o nazwisku Johnson). Obejmuje posadę po pierwszej serii. Aby otrzymać zieloną kartę zawiera umowę z Drew – ślub za posadę (dzięki której Drew zostaje w pracy, a Wick w USA).
Larry Almada (Ian Gomez) – początkowo kolega z pracy Drew, kochanek szefowej (Mrs. Louder). Mając mocną pozycję za czasów jej szefostwa, zrezygnował gdy zmienił się zarządca. Założył swój własny biznes – serwis randkowy swatający ludzi. W ostatniej serii jego klientką jest Mimi, w której się zakochuje.
Mrs. Dotty Louder (Nan Martin) – właścicielka sklepu Winfred-Louder. Naprzykrzająca się, nieznośna i wymagająca. Jej kochankiem był Larry, a pupilem-zarządcą sklepu – Wick.
Eugene Anderson (Colin Mochrie) – epizodyczna rola, aktora znanego z Whose Line Is It Anyway?. Małomówny pracownik potwierdzający wszystko co mówi szef. Na jego nieszczęście odzywa się, za co zostaje wyrzucony przez Wicka.
Mr. Gerald Bell (Kevin Pollak) – pierwszy zarządca sklepu, obejmujący stanowisko jedynie przez rok. Nękał pracowników, przy czym nie wychodził ani na chwilę ze swojego gabinetu. Ukazał się dopiero w 22. odcinku, w którym został zwolniony.
Genn and Feller (Penn & Teller) – prawnicy Winfred-Louder, z którymi Drew miał do czynienia, kiedy był posądzony o molestowanie w pracy.
Chuck (Kelly Perine) – ochroniarz w sklepie Winfred-Louder.
Rodziny przyjaciół
Steve Carey (John Carroll Lynch) – starszy brat Drew. Bracia często rywalizowali i kłócili się w młodości. Gdy Steve pojawia się, Drew pomaga mu przetrwać w Cleveland. Znany z zamiłowania do fetyszu (ubiera się w damskie ciuchy, no i poślubił Mimi). Jego związek z największym wrogiem Drew jest ciosem dla brata. W końcowych odcinkach zostawia żonę i dziecko.
Lisa Robbins (Katy Selverstone) – dziewczyna Drew z przełomu pierwszej i drugiej serii. Po wspólnym zamieszkaniu i wynikających z tego problemów, rozstali się. Dziwny mógł się wydawać fakt, iż sama postać bohaterki była obecna w intro jeszcze przez cały drugi sezon.
Nicki Fifer (Kate Walsh) – dziewczyna Drew, przez niego strasznie przytyła. W późniejszych odcinkach powraca i wychodzi za mąż za Drew (na drugi dzień Drew żeni się z Kate).
Tak jak większość sitcomów, tak i ten, posiada czołówkę. Najczęściej występuje przed nią kilkuminutowa scenka. W The Drew Carey Show można wyróżnić 4 etapy:
"Moon over Parma" S1E01 − S2E09
Rozpoczynało ono każdy odcinek pierwszej serii oraz pierwsze dziewięć odcinków drugiej. Prosta w wykonaniu − animowana imitacja twarzy Drew śpiewająca utwór "Moon over Parma". Dodatkowo w drugim epizodzie trzeciej serii motyw ten wykorzystano przed głównym intro. Zamieniono jedynie rysunek głowy Drew, na przypominającą go głowę kosmity, co miało związek ze sceną początkową odcinka.
"Five O’Clock World" S2E10 − S3E02
Utwór rozpoczynał odcinki od dziesiątego drugiej serii, do drugiego odcinka w trzeciej. Jednak po raz pierwszy ukazał się w premierowym odcinku drugiej serii, jako scenka przed intro. Jest to jeden z wielu musicalowych numerów w tym serialu. Głównym motywem jest praca Drew. Użyto piosenki "Five O’Clock World" zespołu The Vogues. W celu rozpoczynania serialu została znacznie skrócona.
"Cleveland Rocks" S3E03 − S7E27
Najdłużej używana czołówka, rozpoczynała kolejne odcinki aż do końca siódmej serii. Podobnie jak "Five O’Clock World", tak i ta czołówka ukazała się najpierw jako numer muzyczny w trzecim odcinku trzeciej serii. Wykorzystano cover piosenki "Cleveland Rocks" grany przez The Presidents of the United States of America. Tym razem scenka nie skupia się już na pracy Drew, a bardziej na czasie po (sam początek to niecierpliwe odliczanie sekund do wyjścia). W szóstej i siódmej serii zmieniono lekko wygląd, dodając urywki scen.
Różnorodna czołówka S8E01 − S9E26
Czwarta czołówka rozpoczynała odcinki w dwóch ostatnich seriach. Twórcy odeszli od klasycznych numerów muzycznych. Nie da się też opisać jednej konkretnej scenki z tych odcinków, a całą grupę wstawek rozpoczynających odcinki. Wszystkie natomiast zawierały elementy poprzednich trzech, wzbogacone o aktualniejsze urywki scen. Muzycznie także było różnorodnie. Wykorzystano utwory z pozostałych czołówek, odgrywając je w odmiennych stylach muzycznych.