Drymiopsis

Drymiopsis
Ilustracja
Drymiopsis plamisty
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

szparagowce

Rodzina

szparagowate

Rodzaj

drymiopsis

Nazwa systematyczna
Drimiopsis Lindley et Paxton
Paxton's Fl. Gard. 2: 73 (1851)
Typ nomenklatoryczny

Drimiopsis maculata Lindl. & Paxton

Liście D. botryoides
Kwiatostan D. kirkii

Drymiopsis (Drimiopsis Lindl. & Paxton) – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje 14 gatunków występujących w tropikalnej i południowej Afryce. Gatunek D. maculata został introdukowany na Wyspy Kanaryjskie.

Nazwa naukowa rodzaju oznacza „podobny do Drimia”.

Morfologia

Pokrój
Wieloletnie rośliny zielne.
Pęd
Cebula z papierzastą okrywą.
Liście
Liście odziomkowe, niekiedy nibyogonkowe, nagie, niekiedy z plamami lub pasmami w różnych odcieniach zieleni, równowąsko-lancetowate do jajowatych i sercowatych.
Kwiaty
Zebrane w grono lub kłos, wyrastający na wzniesionym głąbiku. Szypułki bardzo krótkie lub nieobecne. Listki okwiatu wznoszące się, kapturkowato zakończone, białe, zielone, różowe lub fioletowe, niekiedy z fioletowymi lub brązowymi podłużnymi pasmami. Nitki pręcików nadległe listkom okwiatu, wolne lub u nasady. Zalążnia siedząca, kulistawa do podługowatej, trójkomorowa, z 1-2 zalążkami w każdej komorze. Szyjka słupka smukła, długości zalążni.
Owoce
Kulistawe torebki. Nasiona czarne, lśniące, kulistawe.

Systematyka

Pozycja systematyczna
Rodzaj z podplemienia Massoniinae, plemienia Hyacintheae, podrodziny Scilloideae z rodziny szparagowatych Asparagaceae. W niektórych ujęciach uznawany za synonim rodzaju Ledebouria.
Wykaz gatunków

Zastosowanie

Rośliny lecznicze
Zulusi stosują ciepłe napary z cebul D. maculata w formie lewatywy na bóle brzucha u dzieci. W celu złagodzenia zaparć siekane cebulki dodawane są też dzieciom do posiłku. Rośliny z tego gatunku zawierają ksantony typu drimiopsyny, flawanony i polifenole. W cebulach i liściach D. barteri obecne są alkaloidy: benzopirany i izokinoliny oraz ksantony i flawanony.

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-05] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-05] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
  4. ↑ Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
  5. 1 2 Ludmiła Karpowiczowa (red.): Słownik nazw roślin obcego pochodzenia łacińsko-polski i polsko-łaciński. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 1973, s. 96.
  6. ↑ David Gledhill: The names of plants. Wyd. 4. Cambridge University Press, 2008. ISBN 978-0-511-47376-0.
  7. 1 2 3 4 5 6 S. Katicu. Notes on Genus Drimiopsis Lindl. (Hyacinthaceae) of the Flora Zambesiaca Area. „Kirkia”. 17 (2), s. 150–152, 2000.
  8. ↑ USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. 2020. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
  9. 1 2 Dulcie A. Mulholland, Chantal Koorbanally, Neil R. Crouch, Peter Sandor. Xanthones from Drimiopsis m aculata. „Journal of Natural Products”. 67 (10), s. 1726–1728, 2004-10. DOI: 10.1021/np040076z.
  10. 1 2 Dieudonne Ngamga, Josephine Bipa, Pearl Lebatha, Christabel Hiza i inni. Isoquinoline Alkaloids and Homoisoflavonoids from Drimiopsis barteri Bak and D. burkei Bak. „Natural Product Communications”. 3 (5), s. 1934578X0800300, 2008-05. DOI: 10.1177/1934578x0800300518.