| Dinaromys | |||
| M. Kretzoi, 1955 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
dynarczyk | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Microtus (Chionomys) marakovici Bolkay, 1924 (= Microtus bogdanovi V.E. Martino & E.V. Martino, 1922) | |||
| Gatunki | |||
| |||
Dynarczyk (Dinaromys) – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Półwyspie Bałkańskim.
Długość ciała (bez ogona) 123–158 cm, długość ogona 82–114 cm; masa ciała 46,5–99 g.
Rodzaj zdefiniował w 1955 roku węgierski paleontolog Miklós Kretzoi w artykule zatytułowanym Dolomys i Ondatra, opublikowanym w czasopiśmie „Acta Geologica Academiae Scientiarum Hungaricae”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) dynarczyk górski (D. bogdanovi).
Dinaromys: Góry Dynarskie (ang. Dinaric Alps), Europa; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’.
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| dynarczyk górskiDinaromys bogdanovi | V.E. Martino & E.V. Martino, 1922 | dynarczyk górski | 2 podgatunki | Góry Dynarskie na wschód od rzeki Neretwa w Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Kosowie, Czarnogórze, zachodniej Macedonii Północnej oraz wschodniej i północnej Albanii | DC: 12,3–15,8 cm DO: 8,2–11,4 cm MC: 46,5–99 g |
VU | |
| Dinaromys longipedis | (Đulić & Vidinić, 1967) | gatunek monotypowy | Góry Dynarskie na zachód od rzeki Neretwa, w części Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny | DC: 13–15,4 cm DO: 9,2–11 cm MC: 49–84 g |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunki wymarłe: