| Obszar | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
237 tys. | ||||||
| Pismo/alfabet | |||||||
| Klasyfikacja genetyczna | |||||||
| |||||||
| Status oficjalny | |||||||
| język urzędowy | Bhutan, Indie (Sikkim) | ||||||
| Organ regulujący | Dzongkha Development Commission | ||||||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||||||
| Ethnologue | 1 narodowy↗ | ||||||
| Kody języka | |||||||
| ISO 639-1 | dz | ||||||
| ISO 639-2 | dzo | ||||||
| ISO 639-3 | dzo | ||||||
| IETF | dz | ||||||
| Glottolog | nucl1307, dzon1239 | ||||||
| Ethnologue | dzo | ||||||
| GOST 7.75–97 | дзо 183 | ||||||
| SIL | DZO | ||||||
| W Wikipedii | |||||||
| |||||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||||||
Dzongkha (རྯོང༌ཁ༌, transliteracja Wyliego: rdzong-kha; alternatywna nazwa: འབྲུག༌སྐད༌ brug skad, wymowa: trukkä) – język urzędowy Bhutanu, spokrewniony z niektórymi dialektami tybetańskimi używanymi w Sikkimie i południowym Tybecie. Mówiony dzongkha i współczesny standardowy język tybetański są wzajemnie niezrozumiałe, lecz dzongkha znajdował się pod silnym wpływem klasycznego języka tybetańskiego, używanego do lat 60. XX w. w szkolnictwie bhutańskim.
Według danych z 2013 r. jest to język 226 tys. mieszkańców Bhutanu. Dodatkowo 11 tys. (2007) jego użytkowników zamieszkuje Indie.
Dzongkha zapisywany jest w lokalnej odmianie pisma tybetańskiego, zwanej „dzioji” mgyogs yig. Bywa klasyfikowany jako dialekt języka tybetańskiego.
Nazwa języka oznacza „język używany dawniej w dzongach” (kha, ཁ་ – „język” + dzong, རྫོང་ – klasztory-twierdze powstałe w Bhutanie w XVII wieku).