ERS 16

ERS 16
Ilustracja
Inne nazwy

ORS 2

Indeks COSPAR

1966-051C

Indeks NORAD

S02202

Zaangażowani

US Air Force, ARPA

Rakieta nośna

Atlas SLV-3 Agena D

Miejsce startu

Vandenberg, USA

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

178 km

Apogeum

3641 km

Okres obiegu

125,1 min

Nachylenie

90°

Czas trwania
Początek misji

9 czerwca 1966 20:10 UTC

Powrót do atmosfery

12 marca 1967

Wymiary
Masa całkowita

5 kg

ERS 16 (ang. Environmental Research Satellites 16) – amerykański wojskowy satelita technologiczny. Stanowił część programu ERS. Zadaniem należącego do US Air Force satelity miało być testowanie nowych metod spawania metali. Wraz z satelitą SECOR 6, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 10. W wyniku awarii rakiety nośnej satelita nie osiągnął planowanej orbity. Satelita znany był także jako ORS 2 (ang. Octahedral Research Satellite 2).

Start rakiety Atlas Agena D, gdzie ładunkiem dodatkowym był satelita ERS 16.

Budowa i działanie

Celem programu ERS było opracowanie technologii, które miały być wykorzystane przy budowie nowych generacji satelitów. Misje programu koncentrowały się głównie na badaniu warunków panujących w przestrzeni kosmicznej, a także wykorzystaniu nowych materiałów i metod produkcyjnych do budowy satelitów. Satelity tego programu planowane były zazwyczaj jako ładunek dodatkowy do misji większych satelitów. ERS 16 miał badać metody łączenia metali, za pomocą spawania w niższych niż standardowo temperaturach.

Satelita miał kształt ośmiościanu, na którego bokach o długości 23 cm zamontowano służące do wytwarzania energii elektrycznej ogniwa słoneczne.

Misja

Misja rozpoczęła się 9 czerwca 1966 roku, kiedy rakieta Atlas Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską trzy satelity wśród których był ERS 16. Po znalezieniu się na orbicie ERS 16 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-051C. Nie doszło do drugiego odpalenia silnika członu Agena, w związku z tym satelita zamiast wejść na orbitę kołową, pozostał na tymczasowej wydłużonej eliptycznej orbicie parkingowej. Następnie człon Agena podczas prób stabilizacji, wykorzystał cały zapas paliwa rakietowego. Z powodu przebywania na niewłaściwej orbicie i braku możliwości stabilizacji na orbicie misję satelity uznano za nieudaną. Jedyne badania naukowe związane z satelitą polegały na obserwacji jego interakcji z górnymi warstwami atmosfery.

Satelita spłonął w atmosferze 12 marca 1967 roku.

Przypisy

  1. ↑ Master Launch Log ↓.
  2. 1 2 ORS Mk.2 (ERS) ↓.
  3. 1 2 Morando ↓, s. 216.
  4. ↑ ERS 16 ↓.
  5. ↑ ERS ↓.

Bibliografia