Edward Landowski

Edward Landowski
Data i miejsce urodzenia

14 października 1839
Wilno

Data i miejsce śmierci

6 listopada 1882
Algier

Zawód, zajęcie

lekarz, antropolog

Edward Landowski (ur. 14 października 1839 w Wilnie, zm. 6 listopada 1882 w Algierze) – polski lekarz, antropolog, powstaniec styczniowy, wolnomularz.

Urodził się w rodzinie lekarskiej, jako syn Vincenza Landowskiego, zdymisjonowanego lekarza wojskowego pochodzenia żydowskiego, wyznania luterańskiego. Ukończył gimnazjum w Lublinie i studia medyczne we Wrocławiu. Był bratem ginekologa Pawła Landowskiego, który po jego śmierci zajął się wychowaniem szóstki dzieci Edwarda. Najmłodszym z nich był rzeźbiarz Paul Landowski.

W czasie powstania styczniowego był naczelnikiem III sekcji Żandarmerii Narodowej. Wysłany za granicę po zakup broni, miał zbiec z powierzoną mu sumą. Na początku 1864 przebywał w Szwajcarii, skąd po wydaleniu przeniósł się do Francji. Studiował w Zurychu i Montpellier. Jako lekarz praktykował w Sumene i w Paryżu, od 1879 roku w Algierze w Mustapha Supérieur. Założył stację klimatyczną dla gruźlików, prowadził badania nad zastosowaniem rośliny Piscida erythrina(inne języki). Publikował też prace poświęcone kumysoterapii.

Przypisy

  1. ↑ Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 501.
  2. 1 2 Internetowy Polski Słownik Biograficzny, [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny [online].
  3. ↑ Artur Hanula: Paul Landowski – potomek powstańca styczniowego, autor słynnego pomnika Chrystusa w Rio de Janeiro. [w:] Polska we Francji [on-line]. polskifr.fr, 2019-07-19. [dostęp 2025-03-17]. (pol.).
  4. ↑ Die Matrikeledition der Universität Zürich.
  5. ↑ Landowski E. Du koumis et de son rôle thérapeutique. J Thérap, 1874, 1, 521-527, 601-609, 641-650, 681-697. Cytat za: E Neuzil, G Devaux. Le koumys, hier et aujourd’hui. „Bulletin de la Société de Pharmacie de Bordeaux”, 1999 PDF.

Bibliografia

Linki zewnętrzne