Edward Leonard Daab

Edward Daab
Data i miejsce urodzenia

1893
Andrejówka

Data i miejsce śmierci

5 sierpnia 1944
Warszawa

Zawód, zajęcie

przedsiębiorca

Edward Daab (ur. 1893 w Firlejówce k. Lublina, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski przedsiębiorca pochodzenia niemieckiego, działacz rzemieślniczy, współwłaściciel stolarni i optyk.

W czasie okupacji, był kierownikiem sekcji rzemiosła drzewnego w Związku Rzemieślników Chrześcijan w Warszawie. Był też członkiem zarządu i sekretarzem Związku Rzemieślników Chrześcijan w Warszawie, członek Komitetu Redakcyjnego „Gazety Przemysłowo-Rzemieślniczej”, kandydat warszawskiego środowiska rzemieślniczego na posła na Sejm RP w wyborach parlamentarnych w 1938 roku. W czasie II wojny światowej zaangażowany w działalność konspiracyjną.

Był synem Fryderyka Franciszka Daaba i Ludwiki (z domu Uhle), ewangelików. Był optykiem, równocześnie prowadził wspólnie z rodziną stolarnię przy ul. Skierniewickiej 6/8 w Warszawie. Był bratem Leopolda Daaba oraz kuzynem Adolfa Daaba, warszawskiego przemysłowca i radnego Warszawy z przełomu XIX i XX wieku.

W latach II wojny światowej w stolarni funkcjonował lokal konspiracyjny, w którym odbywały się zebrania szkoleniowe członków Armii Krajowej oraz przechowywano osoby ukrywające się, w tym uciekinierów z getta warszawskiego.

Podczas powstania warszawskiego w sierpniu 1944 Edward Daab został wypędzony z zakładu wraz z rodziną (z siostrą, dwoma braćmi, bratowymi i bratanicami) i rozstrzelany przez hitlerowców.

O stolarni rodziny Daab powstało opowiadanie Wióry (1970) autorstwa Bohdana Czeszki, który podczas okupacji pracował w tej stolarni. Postać z tego opowiadania, nazwana imieniem i nazwiskiem Edwarda Daaba, jest mężem Niemki i bardzo swobodnie posługuje się językiem niemieckim, w utworze deklaruje też narodowość niemiecką.

Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Zobacz też