Ehretia rigida | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Ehretia | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Ehretia P.Browne Civ. Nat. Hist. Jamaica: 168 (1756) | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
E. tinifolia Linnaeus | |||
| Synonimy | |||
| |||

Ehretia – rodzaj zaliczany w zależności od ujęcia do rodziny Ehretiaceae lub do szeroko ujmowanej rodziny ogórecznikowatych Boraginaceae. Rośliny rozprzestrzenione są na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej, przy czym znakomita większość obecna jest w Afryce i południowej oraz wschodniej Azji. Sześć gatunków występuje w Australii. Trzy gatunki rosną w Ameryce Środkowej, jeden w północnej Argentynie (E. cortesia), jeden w Brazylii (poza tym także w zachodniej Afryce – E. crebrifolia). Ślady kopalne wskazują na dawną obecność tego rodzaju także w Europie.
E. microphylla uprawiana jest jako roślina ozdobna (m.in. w formie żywopłotów i bonsai). Niektóre gatunki drzewiaste wykorzystywane są jako źródło drewna (m.in. E. acuminata). Tyczki z drzew tego rodzaju wykorzystywane były w Chinach do przenoszenia ładunków. Różne gatunki wykorzystywane są leczniczo. E. philippinensis stosowane jest jako skuteczny lek na biegunkę.
Nazwa rodzajowa upamiętnia malarza i rysownika roślin – Georga Dionysiusa Ehreta (1708–1770).

W systemie APG IV z 2016 (i wcześniejszych wersjach systemów APG) należy do podrodziny Ehretioideae w rodzinie ogórecznikowatych Boraginaceae. W ujęciu Angiosperm Phylogeny Website podrodzina ta podnoszona jest do rangi rodziny Ehretiaceae. Poza rodzajami wymienionymi na liście synonimów także rodzaj Rotula bywa tu włączany.