Erich Bohn

Erich Bohn
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1874
Ruben(inne języki)

Data śmierci

28 grudnia 1948

Narodowość

niemiecka

Język

niemiecki

Dziedzina sztuki

literatura

Epoka

XIX, XX w.

Dwór w Tąpadłach

Erich Bohn (ur. 11 lutego 1874 w Ruben(inne języki), zm. 28 grudnia 1948) – niemiecki doktor prawa i radca.

Biogram

Erich Bohn urodził się jako syn muzykologa, dra filozofii Emila Bohna (1839–1909) i jego żony Selmy Weigelt (1845–1916). Po uzyskaniu doktoratu z prawa pracował jako adwokat i notariusz we Wrocławiu. Od 1912 zatrudniony był także jako sekretarz Intendentury we Wrocławiu, a w latach 1915-1918 w berlińskiej Intendenturze. Około 1934 prowadził kancelarię w domu Zum Goldenen Becher (Pod Złotym Pucharem, Rynek 26).

Poza wykonywanym zawodem zajmował się architekturą, archeologią, biologią, grafiką, literaturą, malarstwem i okultyzmem. W 1907 został członkiem zarządu Wissenschaftlich-humanitären Komitees (Komitetu Naukowo-Humanitarnego). Podpisał petycję WhK o zniesienie Paragrafu 175 do niemieckiego Reichstagu. Należał do Zobtener Gebirgsverein (Towarzystwa Ślężańskiego), był przewodniczącym Breslauer Gesellschaft für psychische Forschung (Wrocławskiego Towarzystwa Badań Psychicznych).

Na początku XX w. Bohn kupił Sulistrowiczki. W 1905 założył w tej wsi Park Wenecki a w latach 1911-1914 wybudował sanatorium według projektu wrocławskiego architekta Albrechta Friebe, współpracownika Hansa Poelziga. W latach 30. XX w. w sanatorium utworzono dom wypoczynku dla matek Nationalsozialistische Volkswohlfahrt(inne języki) (Narodowosocjalistycznej Ludowej Opieki Społecznej). Dziś mieści się w nim centrum szkoleniowe Caritas.

W 1910 nabył dwór w Tąpadłach, który przebudował w latach 1919–1925 według projektu Wolfa.

Od 1932 Bohn był członkiem NSDAP, antysemitą, chociaż opracował model emerytalny dla swoich żydowskich kolegów, którzy stracili środki do życia i uważał że powinni mieć możliwość ponownego znalezienia miejsca do życia. Po II wojnie światowej wyjechał do Anglii, gdzie zmarł w Londynie w 1948.

Był dwukrotnie żonaty. 24 maja 1908 poślubił Margarete Zehge (1884–1918), a osiem lat po jej śmierci 27 maja 1926 ożenił się z Elfriede Herwarth von Bittenfeld (ur. 1906). Miał dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa: Hansa i Urtę.

Bohn »włóczył się« po najróżniejszych dziedzinach sztuki i nauki. Nie wszystkie jego przedsięwzięcia wytrzymują krytykę potomności, ale wrażenie niezwykle pracowitego życia pozostaje. Jego dążenie do odnowy i zachowania przed 1933 są pouczające dla życia kulturalnego i autoportretu całej epoki. Arkadiusz Dobrzyniecki

Publikacje

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Licht und Schatten. [dostęp 2024-03-02].
  2. ↑ Na podpisanie dokumentu nie ma dowodów
  3. ↑ Erich Bohn, Dr. jur.,. [dostęp 2024-03-02].
  4. ↑ Ślęża niem. Zobtenberg
  5. ↑ Dla romantyków czy okultystów?. [dostęp 2024-03-02].
  6. ↑ Marek Staffa: Masyw Ślęży, Równina Świdnicka, Kotlina Dzierżoniowska, Słownik geografii turystycznej Sudetów t. 20. I-BIS, 2005, s. 590-592. ISBN 83-85773-78-9.
  7. ↑ Bohn: Die occulten Fähigkeiten Kaspar Hauser's. [dostęp 2024-03-02].
  8. ↑ Akc 1949/0004. [dostęp 2024-03-02].
  9. ↑ Arkadiusz Dobrzyniecki: ŚLĘŻAŃSKIE KRAJOBRAZY Teka grafik artystów śląskich powstała w latach 1913-1916 z inspiracji Ericha Bohna. [dostęp 2024-03-02].
  10. ↑ Tampadel und seine Scholtisei : eine Chronik. [dostęp 2024-03-02].
  11. ↑ Geschichte einer Sippe. [dostęp 2024-03-02].
  12. ↑ Die Namensippe: unser Name, unsere Herkunft, unser Weg in der Welt. [dostęp 2024-03-02].