Erik Julin (ur. 27 lutego 1906 w Lerbo, zm. 1990) – szwedzki botanik (ranunkulolog).
Jego rodzicami byli Ragnar Julin i Alma Lovisa Vilhelmina z domu Bolinder. Erik Julin wychował się na farmie w Ellesta. Studiował w Uppsali i Sztokholmie. W 1948 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy o roślinności okolic Vessers udde w gminie Linköping. Zajmował się także dżdżownicami. Był współpracownikiem Szwedzkiego Muzeum Historii Naturalnej, a potem pracował jako nauczyciel szkoły średniej w Nyköping. Jego żona Kirsten z domu Sundberg była również nauczycielką; miał cztery córki.
W 1961 Erik Julin rozpoczął badania nad jaskrami różnolistnymi, których centrum różnorodności znajduje się w południowej Skandynawii. W szeregu monografii i mniejszych prac opisał liczne nowe taksony jaskrów z tego obszaru. W owym czasie mikrogatunki te ujmowano w randze podgatunków, natomiast obecnie najczęściej przyznaje się im rangę gatunków. Przykładami opisanych przez tego autora taksonów są:
Jest przede wszystkim zasługą Julina, że flora jaskrów różnolistnych Sudermanii jest jedną z najlepiej poznanych na świecie; znanych jest stamtąd 249 gatunków.
Na jego cześć nazwano gatunek jaskra Ranunculus julinii Ericsson, znany z Olandii.