Erik Julin (ur. 27 lutego 1906 w Lerbo, zm. 1990) – szwedzki botanik (ranunkulolog).
Dane biograficzne
Jego rodzicami byli Ragnar Julin i Alma Lovisa Vilhelmina z domu Bolinder. Erik Julin wychował się na farmie w Ellesta. Studiował w Uppsali i Sztokholmie. W 1948 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy o roślinności okolic Vessers udde(inne języki) w gminie Linköping. Zajmował się także dżdżownicami. Był współpracownikiem Szwedzkiego Muzeum Historii Naturalnej, a potem pracował jako nauczyciel szkoły średniej w Nyköping. Jego żona Kirsten z domu Sundberg była również nauczycielką; miał cztery córki.
Znaczenie w historii nauki
Osiągnięcia
W 1961 Erik Julin rozpoczął badania nad jaskrami różnolistnymi, których centrum różnorodności znajduje się w południowej Skandynawii. W szeregu monografii i mniejszych prac opisał liczne nowe taksony jaskrów z tego obszaru. W owym czasie mikrogatunki te ujmowano w randze podgatunków, natomiast obecnie najczęściej przyznaje się im rangę gatunków. Przykładami opisanych przez tego autora taksonów są:
Ranunculus almquistii (Julin) Ericsson ≡ Ranunculus auricomus subsp. almquistii Julin, znany z licznych stanowisk w południowej Szwecji;
Ranunculus djuloeensis (Julin) Ericsson ≡ Ranunculus auricomus subsp. djuloeensis Julin, znany z jednego stanowiska w okolicach Stora Malm(inne języki).
Jest przede wszystkim zasługą Julina, że flora jaskrów różnolistnych Sudermanii jest jedną z najlepiej poznanych na świecie; znanych jest stamtąd 249 gatunków.
Wybrane publikacje
Vessers udde: mark och vegetation i en igenväxande löväng vid Bjärka-Säby (1948)
De svenska daggmaskarterna (1949)
Der Formenkreis des Ranunculus auricomus L. in Schweden (1963; 1965; 1966, wspólnie z Johnem Axelem Nannfeldtem; 1967)
Some Bothnian subspecies in the Ranunculus auricomus complex: origin and dispersal (1977)
New subspecies of Ranunculus auricomus from Västmanland (1978)
Ranunculus auricomus L. in Södermanland (1980)
Upamiętnienie
Na jego cześć nazwano gatunek jaskra Ranunculus julinii Ericsson, znany z Olandii.
12ErikE.JulinErikE., De svenska daggmaskarterna, „Arkiv för Zoologi”, 42, 1949, s. 1–58.
123456ErikE.JulinErikE., Ranunculus auricomus L. in Södermanland, East-Central Sweden, „Opera Botanica”, 57, 27 listopada 1980, s. 1–145, ISBN91-546-0285-8, ISSN0078-5237. typ?
12StefanS.EricssonStefanS., The microspecies of the Ranunculus auricomus complex treated at the species level, „Annales Botanici Fennici”, 29 (2), 1992, s. 123–158, ISSN0003-3847, JSTOR:23726447 [dostęp 2024-05-28].
↑ErikE.JulinErikE., Der Formenkreis des Ranunculus auricomus L. in Schweden. I. Diagnosen und Fundortsangaben einiger Sippen aus Södermanland, „Arkiv för botanik [ser 2.]”, 6 (1), 1963, s. 1–28.
↑ErikE.JulinErikE., Der Formenkreis des Ranunculus auricomus L. in Schweden. II. Diagnosen und Fundortsangaben neuer Sippen aus Södermanland, „Arkiv för botanik [ser 2.]”, 6 (2), 1965, s. 29–108.
↑ErikE.JulinErikE., John AxelJ.A.NannfeldtJohn AxelJ.A., Der Formenkreis des Ranunculus auricomus L. in Schweden. III. Sippen von R. auricomus s. str. aus Uppland, „Arkiv för botanik”, 6 (4), 1965, s. 163–241.
↑ErikE.JulinErikE., Der Formenkreis des Ranunculus auricomus L. in Schweden. IV. Sippen von R. auricomus s. str. aus Öland, „Arkiv för botanik [ser 2.]”, 6 (5), 1967, s. 243–308.