Eryk Infeld

Eryk Infeld

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	8 stycznia 1940 Toronto
Data i miejsce śmierci	14 marca 2019 Bielawa
profesor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka plazmy, fizyka teoretyczna
Alma Mater	University of Cambridge, Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1966
Habilitacja	1972
Profesura	10 lipca 1990
Odznaczenia

Eryk Infeld (ur. 8 stycznia 1940 w Toronto, zm. 14 marca 2019 w Bielawie) – polski fizyk, profesor nauk fizycznych.

Życiorys

Był synem Leopolda Infelda i amerykańskiej matematyczki Helen Infeld(inne języki) z domu Schlauch, siostry Margaret Schlauch. Odbył studia w zakresie fizyki na Uniwersytecie w Cambridge, a w 1963 na Uniwersytecie Warszawskim, w 1966 obronił pracę doktorską, a w 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego. 10 lipca 1990 otrzymał tytuł profesora nauk fizycznych. Został zatrudniony na stanowisku profesora w Instytucie Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana, a potem otrzymał nominację na profesora zwyczajnego w Narodowym Centrum Badań Jądrowych. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 27 rz. Tuje m. 21).

Miał córkę Ewę Infeld, ze związku z Magdaleną Hen, córką pisarza Józefa Hena.

Odznaczenia

• 2005: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• 1989: Złoty Krzyż Zasługi

Wybrane publikacje

• 2005: Stability analysis of three-dimensional breather solitons in a Bose-Einstein Condensate
• 2006: Enhancement of the third harmonic generation by wave vector mismatch
• 2006: Some new developments in nonlinear optics
• 2008: Spontaneous symmetry breaking of gap solitons and phase transitions in double-well traps
• 2009: Analytically Solvable Model of Nonlinear Oscillations in a Cold but Viscous and Resistive Plasma

Przypisy