Erythrolamprus

	Erythrolamprus
	F. Boie, 1826
	; Erythrolamprus bizona
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Podgromada	diapsydy
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Infrarząd	Alethinophidia
Nadrodzina	Colubroidea
Rodzina	połozowate
Podrodzina	ślimaczarze
Rodzaj	Erythrolamprus
	Typ nomenklatoryczny
	Coluber venustissimus Wied-Neuwied, 1821
Synonimy
	Liophis Wagler, 1830; Leimadophis Fitzinger, 1843; Opheomorphus Fitzinger, 1843; Pseudophis Fitzinger, 1843; Ophiomorphus Cope, 1862; Umbrivaga Roze, 1964;
	Liophis Wagler, 1830; Leimadophis Fitzinger, 1843; Opheomorphus Fitzinger, 1843; Pseudophis Fitzinger, 1843; Ophiomorphus Cope, 1862; Umbrivaga Roze, 1964;
Gatunki
	56 gatunków – zobacz opis w tekście
	56 gatunków – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Erythrolamprus – rodzaj węży z podrodziny ślimaczarzy (Dipsadinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Martynice, Grenadzie, Saint Lucia, Barbadosie, w Hondurasie, Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Kolumbii, Wenezueli, na Curaçao, Trynidadzie i Tobago, w Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej, Brazylii, Ekwadorze, Peru, Boliwii, Paragwaju, Argentynie i Urugwaju.

Morfologia

U wielu gatunków z tego rodzaju występuje zjawisko mimikry; najczęściej naśladowane są jadowite gatunki z rodzaju Micrurus.

Systematyka

Etymologia

Erythrolamprus: gr. ερυθρος eruthros „czerwony”; λαμπρος lampros „błyszczący, świecący, lśniący”.
Liophis: gr. λειος leios „gładki”; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”. Gatunek typowy: Coluber Reginae Linnaeus, 1758.
Leimadophis: gr. λειμαξ leimax „łąka, ogród”; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”. Gatunek typowy: Coronella almadensis Fitzinger, 1826 (= Natrix almada Wagler, 1824).
Opheomorphus (Ophiomorphus): gr. οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”; μορφη morphē „forma, wygląd”. Gatunek typowy: Coluber miliaris Linnaeus, 1758.
Pseudophis: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”. Gatunek typowy: Xenodon schotti Schlegel, 1837.
Umbrivaga: łac. umbrius „ciemny, mroczny”, od umbra „cień, mrok”; vagus „wędrujący, włóczący się”. Gatunek typowy: Umbrivaga mertensi Roze, 1964.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Erythrolamprus aenigma Entiauspe-Neto, Abegg, Koch, Nuñez, Azevedo, Moraes, Tiutenko, Bialves & Loebmann, 2021
Erythrolamprus aesculapii (Linnaeus, 1766) – nibykoralówka Eskulapa
Erythrolamprus albertguentheri Grazziotin, Zaher, R. Murphy, Scrocchi, Benavides, Zhang & Bonatto, 2012
Erythrolamprus albiventris (Jan, 1863)
Erythrolamprus almadensis (Wagler, 1824)
Erythrolamprus andinus (Dixon, 1983)
Erythrolamprus atraventer (Dixon & Thomas, 1985)
Erythrolamprus bizona Jan, 1863
Erythrolamprus breviceps (Cope, 1861)
Erythrolamprus carajasensis (da Cunha, Nascimento & Ávila-Pires, 1985)
Erythrolamprus ceii (Dixon, 1991)
Erythrolamprus cobella (Linnaeus, 1758)
Erythrolamprus cursor (Lacépède, 1789)
Erythrolamprus darwinnunezi Torres-Carvajal, Hinojosa & Paucar, 2024
Erythrolamprus dorsocorallinus (Esqueda, Natera, La Marca & Ilija-Fistar, 2007)
Erythrolamprus epinephalus (Cope, 1862)
Erythrolamprus festae (Peracca, 1897)
Erythrolamprus fraseri Boulenger, 1894
Erythrolamprus frenatus (F. Werner, 1909)
Erythrolamprus guentheri Garman, 1883
Erythrolamprus ingeri (Roze, 1958)
Erythrolamprus jaegeri (Günther, 1858)
Erythrolamprus janaleeae (Dixon, 2000)
Erythrolamprus juliae (Cope, 1879)
Erythrolamprus lamonae (Dunn, 1944)
Erythrolamprus macrosomus (Amaral, 1936)
Erythrolamprus maryellenae (Dixon, 1985)
Erythrolamprus melanotus (Shaw, 1802)
Erythrolamprus mertensi (Roze, 1964)
Erythrolamprus miliaris (Linnaeus, 1758)
Erythrolamprus mimus (Cope, 1868)
Erythrolamprus mossoroensis (Hoge & Lima-Verde, 1973)
Erythrolamprus ocellatus W. Peters, 1868
Erythrolamprus oligolepis (Boulenger, 1905)
Erythrolamprus ornatus (Garman, 1887)
†Erythrolamprus perfuscus (Cope, 1862) (wymarły)
Erythrolamprus poecilogyrus (Wied-Neuwied, 1825)
Erythrolamprus pseudocorallus Roze, 1959
Erythrolamprus pseudoreginae J. Murphy, Braswell, Charles, Auguste, Rivas, Borzée, Lehtinen & Jowers, 2019
Erythrolamprus pyburni (Markezich & Dixon, 1979)
Erythrolamprus pygmaeus (Cope, 1868)
Erythrolamprus reginae (Linnaeus, 1758)
Erythrolamprus rochai Ascenso, Costa & Prudente, 2019
Erythrolamprus sagittifer (Jan, 1863)
Erythrolamprus semiaureus (Cope, 1862)
Erythrolamprus subocularis (Boulenger, 1902)
Erythrolamprus taeniogaster (Jan, 1866)
Erythrolamprus taeniurus (Tschudi, 1845)
Erythrolamprus torrenicola (Donnelly & C. Myers, 1991)
Erythrolamprus trebbaui (Roze, 1958)
Erythrolamprus triscalis (Linnaeus, 1758)
Erythrolamprus typhlus (Linnaeus, 1758)
Erythrolamprus viridis (Günther, 1862)
Erythrolamprus vitti (Dixon, 2000)
Erythrolamprus williamsi (Roze, 1958)
Erythrolamprus zweifeli (Roze, 1959)

Uwagi

↑ Podgatunek E. aesculapii.
↑ Podgatunek E. poecilogyrus.

Przypisy

↑ Erythrolamprus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ F. Boie. Generalübersicht der Familien und Gattungen der Ophidier. „Isis von Oken”. Jahrgang 1826, s. 981, 1826. (niem.).
1 2 J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’schen Buchhandlung, 1830, s. 187. (niem.).
1 2 Fitzinger 1843 ↓, s. 26.
↑ Fitzinger 1843 ↓, s. 25.
↑ E.D. Cope. Synopsis of the Species of Holcosus and Ameiva, with Diagnoses of new West Indian and South American Colubridae. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 14, s. 75, 1862. (ang.).
↑ J.A. Roze. The snakes of the Leimadophis-Urotheca-Liophis complex from Parque Nacional Henri Pitter (Rancho Grande), Venezuela, with a description of a new genus and species. „Senckenbergiana Biologica”. 45 (3/5), s. 533, 1964. (ang.).
1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Erythrolamprus. The Reptile Database. [dostęp 2025-02-09]. (ang.).
↑ E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 150, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.).
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 85.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 119.
↑ Reptilia. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 25. (łac.).
1 2 Jaeger 1944 ↓, s. 154.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 139.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. xvii.
↑ The Key to Scientific Names ↓, umbria [dostęp 2022-02-12] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, vaga [dostęp 2022-02-12] .
↑ Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 403. ISBN 83-01-14344-4.

Bibliografia

L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 1–106. (łac.).
Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).
The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).

[a-3] Podgatunek E. aesculapii.

[b-17] Podgatunek E. poecilogyrus.

[itis-1] Erythrolamprus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Boie-2] F. Boie. Generalübersicht der Familien und Gattungen der Ophidier. „Isis von Oken”. Jahrgang 1826, s. 981, 1826. (niem.).

[Wagler-4] 1 2 J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’schen Buchhandlung, 1830, s. 187. (niem.).

[CITEREFFitzinger1843[https://biodiversitylibrary.org/page/3692116_26]-5] 1 2 Fitzinger 1843 ↓, s. 26.

[CITEREFFitzinger1843[https://biodiversitylibrary.org/page/3692115_25]-6] Fitzinger 1843 ↓, s. 25.

[Cope-7] E.D. Cope. Synopsis of the Species of Holcosus and Ameiva, with Diagnoses of new West Indian and South American Colubridae. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 14, s. 75, 1862. (ang.).

[Roze-8] J.A. Roze. The snakes of the Leimadophis-Urotheca-Liophis complex from Parque Nacional Henri Pitter (Rancho Grande), Venezuela, with a description of a new genus and species. „Senckenbergiana Biologica”. 45 (3/5), s. 533, 1964. (ang.).

[Uetz&Hallermann-9] 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Erythrolamprus. The Reptile Database. [dostęp 2025-02-09]. (ang.).

[Keller&inni-10] E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 150, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.).

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=115_85]-11] Jaeger 1944 ↓, s. 85.

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=149_119]-12] Jaeger 1944 ↓, s. 119.

[Agassiz-13] Reptilia. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 25. (łac.).

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=184_154]-14] 1 2 Jaeger 1944 ↓, s. 154.

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=169_139]-15] Jaeger 1944 ↓, s. 139.

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=21_xvii]-16] Jaeger 1944 ↓, s. xvii.

[18] The Key to Scientific Names ↓, umbria [dostęp 2022-02-12] .

[19] The Key to Scientific Names ↓, vaga [dostęp 2022-02-12] .

[pwn-20] Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 403. ISBN 83-01-14344-4.