| kolej aglomeracyjna | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lokalizacja | |
| Operator | |
| Liczba linii |
33 |
| Lata funkcjonowania |
od 2007 r. |
| Dzienna liczba pasażerów |
110 000 |
| Infrastruktura | |
| Długość sieci |
933 km |
| Rozstaw szyn |
1435 mm |
| Liczba stacji |
295 |
| Strona internetowa | |

Esko Praga (cz. Esko Praha) – system szybkiej kolei miejskiej w Pradze i kolei aglomeracyjnej w kraju środkowoczeskim, obsługiwany przez České dráhy, stanowiący istotną część zintegrowanego systemu komunikacyjnego aglomeracji praskiej (PID). Obejmuje pociągi pasażerskie oraz ekspresowe na głównych liniach radialnych z Pragi oraz na kilku odcinkach łączących lub stycznych. Większość odcinków linii tego systemu jest objęta pełną lub częściową integracją taryfową w ramach Praskiego Transportu Zintegrowanego, jednak niektóre linie Esko Praga są kontynuowane poza granicami PID. Pod obecną nazwą funkcjonuje od 9 grudnia 2007. Sieć obsługują jednostki elektryczne, m.in. Škoda CityElefant serii 471.
Sieć podmiejską w Pradze utworzono na początku XX wieku, a została ona włączona do krajowego systemu zelektryfikowanej kolei. Prawdziwy wzrost wydajności sieci podmiejskiej nastąpił w latach 70., wtedy również rozwinięto jednostki trakcyjne klasy 451 i 452, nazywane nieoficjalnie "pantografami". Szybko stały się one głównym środkiem transportu z Pragi do Kolína, Nymburka, Benešova, Berouna i Kralup nad Wełtawą. Na tych trasach niezbędne okazało się uruchomienie pociągów w takcie półgodzinnym. W latach 90. rozpoczęto przebudowę korytarzy przez Pragę oraz stopniowo wymieniano tabor. Elementem kulminacyjnym było połączenie stacji Praha-Libeň, Praha-Vysočany i Praha-Holešovice, co pozwoliło na połączenie dworca głównego i dworca Masaryka ze wszystkimi kierunkami wychodzącymi z miasta.
Przełomem było stworzenie zintegrowanego systemu komunikacji praskiej, który zainicjowano 1 października 1992. Wprowadzono zintegrowany bilet strefowy. Podczas powodzi w 2002 r. z powodu zatopienia korytarzy metra kolej miejska była jedynym środkiem transportu dla wielu prażan i stanowiła kręgosłup transportu miejskiego. Od 9 grudnia 2007 funkcjonuje pod nową nazwą.
| Linia | Trasa | Długość (w km) |
Stacje |
|---|---|---|---|
| S1 | Praha Masarykovo nádraží – Kolín | 62 | 20 |
| S2 | Praha hlavní nádraží – Kolín | 73 | 21 |
| S22 | Praha hlavní nádraží – Milovice | 40 | 10 |
| S3 | Praha hlavní nádraží – Mělník | 50 | 16 |
| S34 | Praha Masarykovo nádraží – Praha-Čakovice | 19 | 6 |
| S4 | Praha Masarykovo nádraží – Hněvice | 57 | 21 |
| S49 | Praha-Hostivař – Roztoky u Prahy | 21 | 6 |
| S5 | Praha Masarykovo nádraží – Kladno-Ostrovec | 34 | 13 |
| S6 | Praha-Smíchov – Beroun | 34 | 14 |
| S61 | Praha hlavní nádraží – Úvaly | 23 | 8 |
| S7 | Praha hlavní nádraží – Beroun | 43 | 13 |
| S8 | Praha hlavní nádraží – Čerčany | 60 | 25 |
| S88 | Praha hlavní nádraží – Dobříš | 55 | 23 |
| S9 | Milovice – Benešov u Prahy | 89 | 28 |
| Razem | 507 | 160 | |