Essivus – przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający występowanie desygnatu w pewnym stanie, służenie w jakimś celu. Występuje w językach ugrofińskich, zwłaszcza węgierskim w dwóch formach i fińskim).
Końcówką essivu w języku fińskim jest -na lub -nä. Wybór końcówki zależy od harmonii samogłosek. Ta sama końcówka obowiązuje w liczbie mnogiej. Przypadek podlega zjawisku wymiany stóp i zawsze występuje w stopie mocnej.
Przykłady: