Europapa

Europapa – singel niderlandzkiego piosenkarza Joosta Kleina, wydany niezależnie 29 lutego 2024.

Kompozycja reprezentowała Holandię w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji (2024), lecz została zdyskwalifikowana przed finałem, co spotkało się z kontrowersyjnym odbiorem widzów i fanów konkursu.

Powstanie utworu i historia wydania

Utwór skomponowali i napisali Joost Klein, Donny Ellerström(inne języki), Thijmen Melissant, Tim Haars(inne języki), Dylan van Dael oraz DJ Paul Elstak i Teun de Kruif, którzy odpowiadają również za produkcję. Jego styl to mieszanka gabber popu, nederpopu i eurodance, inspirowany jest twórczością 2 Unlimited i Vengaboys, przy czym instrumental nawiązuje do kultury gabber z lat 90. XX wieku. Singel składa się z dwóch części: samego utworu oraz outro, w którym Klein zwraca się bezpośrednio do ojca przy akompaniamencie fortepianu i smyczków – zakończenie wydano osobno od samej piosenki. W utworze pojawia się sampel Tima Haarsa z jego wcielenia w rolę Gerrie van Bovena w holenderskim serialu telewizyjnym New Kids(inne języki).

Piosenka jest odą zarówno dla Europy, jak i dla rodziców Kleina, których stracił w młodym wieku. Opowiada ona o sierocie podróżującej po Europie w celu odkrycia samej siebie, a w trakcie podróży wspomniane są różne europejskie kraje i miasta oraz korzyści płynące z istnienia strefy Schengen. W outro wspomniano o przekonaniu, że świat nie ma granic, które wyznawał ojciec piosenkarza. Podczas premiery utworu, która miała miejsce 29 lutego 2024 podczas specjalnego wydania programu De Avondshow met Arjen Lubach(inne języki) w NPO 1, Klein opisał utwór jako „list do taty”, dodając później, że chciał wyrazić swoje uczucia na poważne tematy zachowując skoczny wydźwięk utworu, na wzór „Papaoutai” Stromae’a.

Został on opisany przez redaktora De Standaard Juliana Schaapa jako mainstreamowy utwór zaczerpnięty z fenomenu hakken – charakterystycznego tańca do muzyki hardcore, charakteryzującego się szybką pracą nóg i rytmicznymi ruchami, powstałego w latach 90. w Rotterdamie. Utwór zinterpretowano również jako manifest wizji integracji europejskiej w sytuacji po wyborach parlamentarnych w Holandii w 2023, w których najwięcej głosów otrzymała eurosceptyczna Partia Wolności. Niektórzy prawicowi politycy nazwali go „proeuropejską propagandą”.

W dniu premiery piosenkę przesłuchano ponad pół miliona razy w platformie Spotify, a ilość odtworzeń podwoiła się do następnego wieczoru, dzięki czemu stała się ona najczęściej odtwarzanym utworem w przeciągu 24 godzin w historii operowania platformy w Holandii, pobijając rekord ustanowiony przez „Arcade” Duncana Laurence’a po jego zwycięstwie w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji (2019). Znalazła się ona również na globalnym dziennym notowaniu Spotify.

Utwór po raz pierwszy wykonano na żywo 14 marca w lokalu 013 w Tilburgu.

Teledysk

Do piosenki został zrealizowany teledysk, za którego reżyserię odpowiada Véras Fawaz(inne języki). Premiera klipu odbyła się 29 lutego 2024 na kanale „Eurovision Song Contest” w serwisie YouTube. Fragmenty wideo zostały nagrane na tle wiatraka w wiosce Etersheim(inne języki) w prowincji Holandia Północna. Przedstawioną w nim postać młodego Kleina zagrał dziewięcioletni Raaf z Tilburga. W teledysku pojawiła się również S10, reprezentantka Holandii w 66. Konkursie Piosenki Eurowizji (2022).

Na potrzeby klipu Klein zaprojektował garnitur w kolorze International Klein Blue (#002FA7). Ten garnitur założył także na premierze piosenki w NPO 1 oraz zapowiedział, że będzie go nosił podczas swojego występu w Konkursie Piosenki Eurowizji.

W ciągu pięciu godzin od premiery klip wideo obejrzano milion razy w serwisie YouTube, dzięki czemu zajął on pierwsze miejsce wśród najpopularniejszych filmów w Belgii i Holandii.

Konkurs Piosenki Eurowizji

 Główny artykuł: Konkurs Piosenki Eurowizji 2024.

Klein został wybrany do reprezentowania Holandii w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji spośród pięciu artystów zakwalifikowanych do finału wewnętrznych selekcji, w których znalazła się m.in. Ilse DeLange, reprezentantka kraju w konkursie w 2014 jako członkini duetu muzycznego The Common Linnets, kilka miesięcy po tym, gdy wyraził zainteresowanie udziałem w konkursie z Donniem(inne języki), mówiąc, że „udział w konkursie to jego największe marzenie”.

Piosenka została zaprezentowana podczas drugiego półfinału i awansowała do finału, lecz w dzień finału 11 maja, kraj został zdyskwalifikowany z udziału w konkursie oraz potwierdzono, że dyskwalifikacja Kleina dotyczy „nieodpowiedniego zachowania” z jego strony wobec pracownicy. Holenderska telewizja AVROTROS tego samego dnia opublikowała swoje oficjalne oświadczenie, w którym wytłumaczyła, że artysta wykonał grożący gest w stronę dziennikarki, która nie przestała nagrywać go mimo jego próśb, jednak nie doszło do fizycznej konfrontacji. Za scenografię występu Kleina odpowiadał Gover Meit(inne języki).

Lista utworów

Pozycje na listach

Kraj	Notowanie (2024)	Najwyższa pozycja
Belgia	Ultratop 50 Singles (Walonia)	1
Holandia	Dutch Top 40	1
	Single Top 100	1
Litwa	Singlų Top 100	1
Polska	OLiS – single w streamie	14
Finlandia	Suomen virallinen lista	2
Chorwacja	Billboard	3

Certyfikaty i sprzedaż

Przypisy