| Data i miejsce urodzenia |
3 stycznia 1927 |
|---|---|
| Data śmierci |
21 marca 2024 |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: choroby wewnętrzne, hematologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1964 |
| Habilitacja |
1987 |
| Profesura |
1990 |
| Klinika |
II Klinika Chorób Wewnętrznych AM w Łodzi |
| Odznaczenia | |
Euzebiusz Wiesław Krykowski (ur. 3 stycznia 1927 w Brzezinach, zm. 21 marca 2024) – polski lekarz, specjalista chorób wewnętrznych i hematologii, wieloletni kierownik II Klinki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz twórca Kliniki Hematologii tej uczelni.
Spędził dzieciństwo na Wileńszczyźnie, gdzie jego ojciec otrzymał ziemię za zasługi w wojnie polsko-bolszewickiej. Uczył się w gimnazjum w Wilnie, a następnie na tajnych kompletach. W okresie II wojny światowej należał do Armii Krajowej (pseud. Lech). W efekcie deportacji przebywał w ZSRR na robotach przymusowych (1944–1946). W 1946 r. zdał maturę w Łodzi.
W 1952 uzyskał dyplom lekarza, jako absolwent Akademii Medycznej w Łodzi i podjął pracę zawodową w macierzystej uczelni. Pracował w II Klinice Chorób Wewnętrznych (1952–1995) oraz Klinice Hematologii (1995–1997). W 1973 współuczestniczył w tworzeniu II Kliniki Chorób Wewnętrznych w Szpitalu im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. W latach 1984–1997 pełnił funkcję kierownika tej kliniki, a także zastępcy dyrektora Instytutu Chorób Wewnętrznych ds. Dydaktyki. Był ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych w Szpitalu im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Posiadał specjalizacje: choroby wewnętrzne oraz hematologia. Był konsultantem wojewódzkim i regionalnym w zakresie chorób wewnętrznych. Zasłużył się jako propagator i organizator nauczania hematologii w makroregionie łódzkim. W 1995 utworzył Klinikę Hematologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, której był pierwszym kierownikiem (1995–1997). Był określany w środowisku jako ojciec łódzkiej hematologii. W 1997 r. przeszedł na emeryturę.
Uzyskał kolejno tytuły: doktora nauk medycznych (1964), doktora habilitowanego (1981) oraz profesora (1990). W latach 1958–1959 jako stypendysta Fundacji Rockefellera pracował pod kierunkiem prof. Williama Dameshka na Uniwersytecie w Bostonie, co zapoczątkowało jego wieloletnie zainteresowanie hematologią. Do jego zainteresowań naukowych należały głównie: choroby krwi, optymalizacja leczenia układowych chorób krwi, badanie kardiotoksyczności cytostatyków oraz analiza czynników prognostycznych w chorobach układowych krwi i niedokrwistości aplastycznej. Był autorem 175 prac oryginalnych oraz 285 doniesień zjazdowych.

Był członkiem:
Został pochowany na Cmentarzu Doły w Łodzi.