Fala Pardeego
Fala Pardeego (tzw. prąd uszkodzenia) uniesienie odcinka ST elektrokardiogramu wypukłością skierowane ku górze występujące w świeżym zawale serca (STEMI). Fala występuje zazwyczaj w ciągu kilku godzin od momentu rozpoczęcia bólu wieńcowego. Czasami współistnieje lustrzane obniżenie odcinków ST w odprowadzeniach przeciwstawnych. Odcinki ST normalizują się (obniżają do linii izoelektrycznej) w różnym czasie od wystąpienia zawału (od kilku godzin do kilku tygodni).
Zmiana została po raz pierwszy opisana przez Harolda Pardeego w 1920 roku.
Przypisy
- ↑ Pardee, Harold E.B.. An Electrocardiographic Sign of Coronary Artery. „Arch. Int. Med”. vol. 26, no. 2, s. 244- 57, 1920.
Bibliografia
- Zaburzenia ukrwienia mięśnia sercowego. W: Barbara Dąbrowska, Andrzej Dąbrowski: Podręcznik elektrokardiografii. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 265. ISBN 83-200-3011-0.
- Tomasz Tomasik, Adam Windak, Anna Skalska, Jolanta Kulczycka-Życzkowska, Józef Kocemba: Elektrokardiografia dla lekarza praktyka. Kraków: Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne "Vesalius", 1996, s. 90. ISBN 83-85688-03-X.
