Fango

Ten artykuł od 2025-05 wymaga dodania wiarygodnych źródeł medycznych dla zapewnienia weryfikowalności.

Możliwe, że zbyt mocno polega na źródłach pierwotnych. Podane poniżej informacje, mające charakter medyczny, mogą być częściowo lub w całości niepoparte dowodami naukowymi. Jako pozbawione odpowiednich źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Fango – błoto zawierające składniki mineralne. Wydobywane jest z naturalnych źródeł termalnych. Fangiem może być też tuf bazaltowy.

Zobacz hasło fango w Wikisłowniku

Fango topnieje w temperaturze 60–70 °C, a tężeje w temperaturze 50 °C. Fango wykorzystuje się przy pobudzaniu krążenia krwi i stymulacji układu odpornościowego, rozluźnia napięte mięśnie, łagodzi ból. Zabieg ten poprawia ogólne samopoczucie.

Zalecany w następujących dolegliwościach:

• schorzenia po urazach i choroby ortopedyczne: ZZSK
• obrzmienia przeciążeniowe
• czynnościowe choroby tętnic
• zaparcia
• zaburzenia czynności wątroby i pęcherzyka żółciowego
• bóle menstruacyjne
• stany zapalne nerek i pęcherza moczowego, skłonność do tychże
• zaburzenia psychosomatyczne i psychiczne, nerwowość

Przeciwwskazaniami są:

• ostre choroby serca i jego niewydolność
• stany zapalne i zaostrzenie stanów reumatycznych
• ciąża
• krwawienie lub wrzody żołądka i jelit
• niedoczulica
• gorączka