Farma trolli

Farma trolli (również fabryka trolli) – duża grupa (od kilkudziesięciu do kilkuset osób) opłaconych pracowników (trolli) publikujących komentarze na zlecenie. Z reguły każdy pracownik korzysta z kilku, a nawet kilkunastu kont jednocześnie.

Rosyjskie farmy trolli

Farmy trolli wykorzystywane są zwłaszcza przez Rosję, która za pośrednictwem internetu usiłuje często wywierać wpływ na opinię publiczną innych państw.

Rosja stara się w ten sposób pogłębiać chaos informacyjny, uderzać w reprezentantów europejskiej opinii publicznej oraz wpływać na postrzeganie konfliktów tak, aby przybliżać punkt widzenia rosyjskiej propagandzie.

Przykładem takiej farmy trolli jest rosyjskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Petersburgu – Agencja Badań Internetowych (ang. Internet Research Agency) znana także pod nazwą Trolle z Olgino. Właścicielem agencji był bliski współpracownik Władimira Putina – Jewgienij Prigożyn.

Głównym celem ich działalności jest zakłócanie debat publicznych, wzbudzanie napięć oraz manipulowanie opinią publiczną w sposób korzystny dla rosyjskich interesów politycznych. Trolle z Olgino rozpowszechniają fałszywe informacje, tworzą nieprawdziwe konta i biorą udział w internetowych dyskusjach, by wywołać spory i podziały w społeczeństwie.

Codzienna działalność tych trolli polega na posługiwaniu się fałszywymi kontami, głównie na portalach społecznościowych, ale również na witrynach internetowych i forach dyskusyjnych, w celu publikowania treści zgodnych z wytycznymi Kremla. Trolling nie ogranicza się wyłącznie do działań ludzi, lecz obejmuje też wykorzystanie tzw. botów, które przeszukują Internet i w sposób automatyczny odpowiadają na wybrane komentarze czy wiadomości na podstawie wykrytych w nich słów kluczowych, a także mogą rozpowszechniać sfabrykowane treści.

Z czasem trolle z Olgino stały się symbolem powszechnej wojny informacyjnej prowadzonej przez Rosję. Ich działania były intensywnie wykorzystywane w kampaniach propagandowych, zwłaszcza w związku z konfliktem z Ukrainą.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Iwona Zielińska, Informacja i dezinformacja, [w:] Młodzież w infosferze, Warszawa: Instytut Badań Edukacyjnych, 2024, s. 74–75, ISBN 978-83-68313-01-7 [dostęp 2025-07-19].
  2. ↑ Katarzyna Bąkowicz, Trolle jako kreatorzy dezinformacji. Analiza zjawiska, „Media Biznes Kultura” (1 (16)), 2024, s. 16, DOI: 10.4467/25442554.MBK.24.001.19938 [dostęp 2026-07-28].
  3. 1 2 3 4 Martyna Ostrowska, Dezinformacja w nowych mediach – wybrane aspekty, „Przegląd Policyjny”, 159 (3), 2025, s. 43–56, DOI: 10.5604/01.3001.0055.3387 [dostęp 2026-07-28].
  4. 1 2 Jacek Kiera, Wojna informacyjna jako instrument polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej – wprowadzenie, „Studia Politicae Universitatis Silesiensis”, 37, 2023, s. 61, DOI: 10.31261/spus.16882 [dostęp 2026-07-28].