| Data urodzenia |
1798 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 marca 1868 |
| Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych w Bolonii |
| Dziedzina sztuki |

Ferrante (Ferdynand) Marconi (ur. w 1798 w Cesenie lub w Bolonii, zm. 11 marca 1868 w Warszawie) – włoski sztukator, rzeźbiarz neoklasycystyczny i malarz, tworzący w Polsce.
Syn Leandra Marconiego i Eleonory Gerbert. Imię Ferrante nosił po dziadku, architekcie. Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Laureat nagród rzeźbiarskich, m.in. za wykonanie kopii Bachusa Sansovina oraz Dyskobola. Autor pomników nagrobnych m.in. Domenica Tesiego na cmentarzu kartuzów w Bolonii.
Był młodszym bratem architekta Henryka Marconiego, za którego namową przyjechał do Polski w 1828. Pracował w Warszawie, współpracując z Henrykiem i ozdabiając zaprojektowane przez niego budynki i wnętrza.
Stworzył m.in.:
W warsztacie sztukatorskim Ferrante Marconiego odlano w cemencie pierwszą wersję figury Chrystusa dźwigającego Krzyż przed kościołem św. Krzyża, autorstwa Andrzeja Pruszyńskiego, przeniesioną na grobowiec Lubomirskich w Kruszynie. W 1898 kolejną wersję rzeźby odlał w brązie Pius Weloński.
Synem i uczniem Ferrante Marconiego był rzeźbiarz Leonard Marconi, drugim synem – Ferrante Zygmunt Marconi, lekarz, a córką – Marianna Adelajda z Marconich Pruszyńska, późniejsza żona rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego.
Ferrante Marconi został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.