Fiacha mac Delbaith

Fiacha mac Delbaith (ir. Fiacha mac Dealbhaeith) – mityczny król Irlandii w latach 1056-1046 p.n.e. Syn Delbaetha z ludu Tuatha Dé Danann, potomka Nemeda, oraz Ernmas, córki Etharlama, syna Nuady ze Srebrną Ręką.

Według Lebor Gabála Érenn, objął tron po tym, jak jego ojciec został powalony i zabity przez Caichera mac Nama, brata Nechtana. Kroniki Czterech Mistrzów zaś podały, że on sam powalił swego ojca. Miał trzy córki z własną matką Ernmas: Banbę, Fódlę i Ériu, eponimiczne irlandzkie boginie, które były poślubione MacCuillowi, MacCechtowi oraz MacGreinemu. Fiacha panował przez dziesięć lat, kiedy został powalony i zabity w bitwie wraz ze swym bratankiem Ai mac Ollom z ręki Eogana Inbira.

Bibliografia

• Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 372, ISBN 3-598-21543-6.

Linki zewnętrzne

• Annals of the Four Masters M3360-M3370
• Lebor Gabála Érenn §63-64