Filip Ilkowski

Filip Ilkowski

Podczas propalestyńskiej demonstracji w Warszawie, 18 marca 2025
Państwo działania	Polska
Data urodzenia	19 czerwca 1976
Doktor habilitowany nauk społecznych
Specjalność: myśl polityczna, ruchy społeczne, globalizacja, imperializm
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	23 listopada 2005 – nauki o polityce UW promotor: Grażyna Ulicka
Habilitacja	25 września 2017 – nauki o polityce UW
Uczelnia	Uniwersytet Warszawski
Wydział	Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych

Filip Tomasz Ilkowski (ur. 19 czerwca 1976) – polski politolog i działacz związkowy. Pracownik naukowy Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, od 2024 prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego na tej uczelni.

Kariera naukowa

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Czarnieckiego w Szczecinie. W 2005 uzyskał na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, broniąc rozprawy Reformy brytyjskiego prawa związkowego w latach 1964–1997. Analiza politologiczna, której promotorką była Grażyna Ulicka. W 2017 na tym samym wydziale, noszącym już wówczas nazwę Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych UW, uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w oparciu o rozprawę Imperializm kapitalistyczny we współczesnych ujęciach teoretycznych.

Od 2005 należał do kadry naukowo-dydaktycznej Zakładu Historii Myśli i Ruchów Społecznych w Instytucie Nauk Politycznych WDiNP i WNPiSM UW, a po reorganizacji wydziału w 2019, gdy instytuty zostały zastąpione przez katedry, znalazł się w zespole Katedry Teorii Polityki i Myśli Politycznej WNPiSM. Od 2019 członek rady dyscyplin nauki o polityce i administracji oraz nauki o bezpieczeństwie na UW.

Został członkiem Europejskiego Konsorcjum Badań Politycznych i Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych.

Działalność polityczna

Jako uczeń liceum zainteresował się teorią kapitalizmu państwowego neotrockisty Tony’ego Cliffa. Został działaczem Pracowniczej Demokracji i koordynatorem Inicjatywy „Stop Wojnie”, uruchomionej przez tę partię w porozumieniu ze Stowarzyszeniem Irakijczyków w Polsce we wrześniu 2002. Współorganizator protestów przeciw wojnie w Afganistanie (2001–2021) i wojnie i okupacji amerykańskiej w Iraku (2003–2011) oraz demonstracji alterglobalistycznych. W 2006 był uczestnikiem masowych protestów studenckich przeciwko powołaniu Romana Giertycha na ministra edukacji narodowej, w 2011 wziął udział w warszawskim marszu zapoczątkowanego w Hiszpanii ruchu „oburzonych” (indignados).

W wyborach samorządowych z 2014 kandydował do rady miejskiej Warszawy w dzielnicy Praga-Południe z ramienia Ruchu Sprawiedliwości Społecznej.

Następnie włączył się w działalność koalicji Zjednoczeni Przeciw Rasizmowi, zawiązanej przez Pracowniczą Demokrację, Związek Nauczycielstwa Polskiego, Partię Razem i Partię Zielonych. W trakcie rozpoczętej w 2023 wojny Izraela z Hamasem organizował w Warszawie demonstracje wyrażające solidarność z ludnością Strefy Gazy.

Członek Prezydium Rady Szkolnictwa Wyższego i Nauki Związku Nauczycielstwa Polskiego w latach 2019–2024; wiceprezes ds. pracy i płacy (2019–2024), a następnie od 2024 prezes Prezydium Rady Zakładowej ZNP na UW; wiceprzewodniczący Rady Oddziałowej ZNP WNPiSM UW.

Publikacje książkowe

• Imperializm kapitalistyczny we współczesnych ujęciach teoretycznych, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2015
  • Przekład angielski: Capitalist Imperialism in Contemporary Theoretical Frameworks, tłum. Matthew La Fontaine, Peter Lang, Frankfurt 2017
• Teorie klasyczne imperializmu kapitalistycznego. Zarys krytyczny, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2015
• Wybrane ruchy społeczne współczesnego kryzysu. Rewolucja i kontrrewolucja arabska, Indignados, Tea Party i Occupy Wall Street, związki zawodowe, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2016

Przypisy