Filip Springer

Filip Springer
Ilustracja
Filip Springer (2024)
Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1982
Poznań

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura faktu

Ważne dzieła
  • Miedzianka. Historia znikania
  • Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL-u
  • Zaczyn. O Zofii i Oskarze Hansenach
  • Wanna z kolumnadą. Reportaże o polskiej przestrzeni
  • 13 pięter
  • Księga zachwytów
  • Miasto Archipelag. Polska mniejszych miast
  • Dwunaste: Nie myśl, że uciekniesz
  • Mein Gott, jak pięknie
  • Szara godzina. Czas na nową architekturę
Strona internetowa
Galeria
Filip Springer, IX Festiwal Góry Literatury, 2023
Filip Springer, Julia Fiedorczuk, VII Festiwal Góry Literatury, 2021

Filip Springer (ur. 6 czerwca 1982 w Poznaniu) – polski reportażysta i fotoreporter.

Życiorys

Ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (archeologia z antropologią kulturową). W 2004 pracował dla Polskiej Agencji Fotografów Forum. Współpracował z dziennikami „Głos Wielkopolski” i „Gazeta Poznańska”, publikował m.in. w tygodnikach „Polityka”, „Przekrój”, „Duży Format”, a także miesięczniku „Vogue”. Jest stałym współpracownikiem miesięcznika „Pismo”, dla którego pisze reportaże w ramach cyklu klimatycznego, oraz miesięcznika „Znak”, dla którego pisze felietony. Został[kiedy?] stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz programu „Młoda Polska” Narodowego Centrum Kultury.

Był instruktorem ZHP w stopniu przewodnika, pełnił funkcję m.in. drużynowego 79 Poznańskiej Drużyny Harcerskiej „Wilki”, w harcerstwie spędził ponad dwadzieścia lat. Służbę zakończył jako redaktor naczelny magazynu wędrowniczego „Na Tropie”.

Jego debiut literacki (reportaż Miedzianka. Historia znikania) znalazł się w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki 2011, w finale Nagrody Literackiej „Nike” 2012 oraz był nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2012. Kolejny reportaż Springera – Źle urodzone – wybrano do Plebiscytu 2012 w Radiowym Domu Kultury w Programie 3 Polskiego Radia w kategorii „Książka roku”. W 2013 został nagrodzony Medalem Młodej Sztuki. W 2016 otrzymał Śląski Wawrzyn Literacki za książkę „13 pięter”.

Jest także autorem fotoreportaży: Miało być ładnie; Płacz nad rozlanym miastem (2009); Nie ma jeziora (2010), a także podkastów Umiar oraz Nie wiem na platformie Audioteki.

Mieszka i pracuje w Warszawie. Współpracuje z Instytutem Reportażu, przy którym założył wraz z Julią Fiedorczuk pierwszą w Polsce Szkołę Ekopoetyki.

W 2026 roku został redaktorem naczelnym magazynu dla ojców Fathers.

Życie prywatne

Jego żoną jest Julianna Jonek-Springer, redaktorka naczelna wydawnictwa Dowody. Mają syna Kazika i córkę Krysię.

Twórczość

Książki Miedzianka. Historia znikania została przetłumaczona na język angielski, niemiecki, czeski, węgierski i chiński. Książka Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL została przetłumaczona na język niemiecki.