Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski

Film Polski
Państwo

 Rzeczpospolita Polska

Siedziba

Warszawa

Data powstania

13 listopada 1945

Forma prawna

przedsiębiorstwo państwowe

Dyrektor

Aleksander Ford (1945–1947)
Stanisław Albrecht (1947–1952)

brak współrzędnych
Aleksander Ford – pierwszy dyrektor Przedsiębiorstwa Państwowego Film Polski
Kadr z filmu Zakazane piosenki (1945)

Przedsiębiorstwo Państwowe „Film Polski” – polskie przedsiębiorstwo państwowe, istniejące od 1945 roku. Jego zadaniem była promocja, produkcja i dystrybucja filmów w Polsce i za granicą, organizacja życia kulturalnego.

Historia i zadania

Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski powstało na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej z 13 listopada 1945 O utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski” (Dz. U. z 1945 r. Nr 55, poz. 308 (ISAP)). Jego siedzibą była Warszawa. Zgodnie z zapisami dekretu do zadań przedsiębiorstwa należały: zakładanie i prowadzenie wytwórni taśmy filmowej, błon i papierów fotograficznych, sprzętu kinotechnicznego, oraz sprzedaż i wynajem filmów polskich w kraju i za granicą, oraz zakup i wynajem filmów zagranicznych na terenie Polski, zakładanie i prowadzenie teatrów świetlnych (kin), oraz publiczne wyświetlanie filmów. Ponadto Film Polski zajmował się działalnością propagandową i kulturotwórczą, szkoleniem kadr oraz współpracą zagraniczną. W zakresie zakładania i prowadzenia wytwórni taśmy filmowej i papierów fotograficznych oraz sprzedaży i wynajmu filmów w kraju i za granicą oraz zakupu i wynajmu filmów zagranicznych przedsiębiorstwo było monopolistą (art. 4 ust 1 dekretu).

W 1945 podjęto decyzję o przejęciu na potrzeby przedsiębiorstwa hali sportowej przy ul. Łąkowej 29 w Łodzi i jej adaptacji na halę zdjęciową. W pomieszczeniach tych zrealizowano pierwszy polski powojenny film fabularny – Zakazane piosenki (reż. Leonard Buczkowski).

W 1952 obowiązki przedsiębiorstwa przejął Centralny Urząd Kinematografii, a w 1957 w Naczelny Zarząd Kinematografii Ministerstwa Kultury i Sztuki. „Film Polski” został przekształcony w przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą filmów polskich za granicę i kupowaniu zagranicznych tytułów w celu dystrybucji na terenie Polski poprzez Centralę Dystrybucji Filmów. W wyniku ustawy z 1987 roku o demonopolizacji rynku kinematografii, rozpoczęto przekształcanie przedsiębiorstwa. W latach 1988-1992 spółka zajmowała się dystrybucją kinową w Polsce i za granicą, oraz wydawaniem filmów na kasetach VHS, początkowo we współpracy z ITI Home Video a następnie za pomocą własnego oddziału „Film Polski Vision”. Ostatecznie ustąpiła ze względu na złe wyniki finansowe oraz wysoką konkurencję ze strony prywatnych dystrybutorów. Przedsiębiorstwo skupiło się na promocji rodzimych filmów poza Polską a od stycznia 2000 posiadało 2 kina studyjne w Toruniu i Gdańsku.

Dyrektorzy

Produkcja filmowa

Podczas swojego funkcjonowania Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski wyprodukowało 110 filmów: dokumentalnych, fabularnych oraz animowanych. Pierwszym wyprodukowanym filmem był dokument pt. Wieś i miasto z 1945 (realizacja: Eugeniusz Jaryczewski, zdjęcia: Seweryn Kruszyński).

Filmy fabularne wyprodukowane przez Film Polski

Przypisy

  1. ↑ Dekret Krajowej Rady Narodowej z dnia 13 listopada 1945 roku o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski” (Dz. U. z 1945 r. Nr 55, poz. 308 (ISAP)).
  2. ↑ Wiesław Stempel: Przemysł filmowy w Polsce Ludowej. [w:] „Kino” 1970, nr 7, s. 29–35 [on-line]. www.akademiapolskiegofilmu.pl. [dostęp 2015-02-16]. (pol.).
  3. ↑ Film Polski, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-08-14].
  4. ↑ Nie jesteśmy monopolistą. „Cinema Press Video”. 3/1990. s. 4-5.
  5. ↑ Tysiąc razy ITI. „Video Club”. 12/1991. s. 8.
  6. ↑ Film Polski Vision Spółka z.o.o. „Film”. 51/1991. s. 38.
  7. ↑ Krzysztof Kucharski: Kino Plus. Film i dystrybucja kinowa w Polsce 1990-2000. s. 381.
  8. ↑ Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski. www.filmpolski.pl. [dostęp 2015-03-06].

Bibliografia

Linki zewnętrzne