Filtr Blooma – tablica bitowa stworzona przez Burtona H. Blooma w 1970 roku. Pierwotnie Filtr Blooma był wykorzystywany do implementacji baz danych, obecnie jest bardzo popularny w sieciach komputerowych. Filtr ten jest strukturą prostą i wydajną pamięciowo, która ma na celu reprezentować zadany zbiór elementów. Zastosowanie znajduje w szybkim określaniu przynależności podanych argumentów do tego zbioru elementów. Filtr Blooma ma jedną wadę. Jego wydajność (oszczędność pamięci) jest możliwa dzięki wprowadzeniu marginesu błędnych pozytywnych odpowiedzi. Efektem tego zabiegu są straty, spowodowane błędnymi informacjami, które często są większe od zaoszczędzonej pamięci.
