Flejtuch (daw. niem. flaien – myć, Tuch – płótno) – skrawek cienkiej tkaniny lnianej lub bawełnianej (względnie cienkiej skóry albo zwitek pakuł) stosowany przy odprzodowym ładowaniu dawnej broni palnej.
Po natłuszczeniu służy do owinięcia kuli podkalibrowej stosowanej w broni ładowanej odprzodowo Zazwyczaj ma kształt krążka o średnicy ponad dwóch średnic kuli, do której jest użyty. Przy strzale zostaje wyrzucony z lufy razem z kulą, o parę metrów od strzelca.
Jako kłak pakuł służył do przybijania w lufie ładunku prochu i kuli, a osadzony na pręcie – także do czyszczenia przewodu lufy. Umownie nazywano tak również torbę strzelca, w której przechowywano flejtuchy.
Osmalony prochem i natłuszczony flejtuch nasuwa skojarzenie z brudem, stąd w mowie potocznej słowo to oznacza osobę brudną, zaniedbaną, niechlujną.