Fleksaton – instrument perkusyjny z grupy idiofonów.
Fleksaton – instrument perkusyjny z grupy idiofonów.
Fleksaton zbudowany jest z płaskiej elastycznej blaszki rozpiętej na metalowej ramce i opatrzony z dwóch stron blaszki małymi pałeczkami o gumowych lub drewnianych główkach. Podczas odginania blaszki kciukiem i równoczesnego potrząsania pałeczkami otrzymuje się szereg dźwięków o brzmieniu ostrym, metalicznym, opartym na glissandzie. Podobne brzmienie można uzyskać uderzając pałką w piłę muzyczną. Skala instrumentu dochodzi do dwóch oktaw. Występują dwa rozmiary fleksatonu: mały (20 cm długość ramki, 12,5 cm długość blaszki) i duży (30cm /16,5cm). Od wielkości zależy wysokość dźwięku i skala instrumentu.
Pomysł konstrukcyjny fleksatonu został opatentowany w Europie w 1922 roku w Wielkiej Brytanii. W roku 1924 instrument o nazwie Flex-a-tone opatentowano w USA w Nowym Jorku.
Fleksaton wykorzystywany jest do efektów specjalnych w muzyce teatralnej, w wodewilach i operetkach. Rozpowszechnił się w muzyce amerykańskiej, musicalach Broadwayu i w filmowej. W filmach animowanych dla dzieci pojawia się jako dźwięk naśladujący duchy oraz niesamowite zjawiska. Używany jest także w muzyce funk, fusion i sporadycznie w muzyce pop.