Floks Douglasa

Floks Douglasa
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	astropodobne
Rząd	wrzosowce
Rodzina	wielosiłowate
Rodzaj	floks
Gatunek	floks Douglasa
	Nazwa systematyczna
	Phlox douglasii Hook.; Fl. bor.-amer. 2:73. 1837
Synonimy
	Phlox rigida Benth.;
	Phlox rigida Benth.;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Floks Douglasa (Phlox douglasii), nazywany także płomykiem Douglasa – gatunek rośliny z rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej (stany: Oregon, Waszyngton i Kalifornia). W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna (rzadko).

Morfologia

Roślina zimozielona, bylina tworząca zwarte kępy (roślina poduszkowa) o wysokości do 15 cm. Poduszki te składają się z licznych, krótkich pędów pokrytych wąskimi, sztywnymi, ciemnozielonymi liśćmi o długości do 1,5 cm. Kwiaty promieniste, karminowoczerwone (u typowej formy), o szerokich płatkach, wyrastające na szczycie pędów. Działki kielicha silnie owłosione. Występuje w 2 podgatunkach: P. douglasii subsp. douglasii i P. douglasii subsp. rigida.

Odmiany (wybór)

'Admiral Red' – o intensywnie różowych kwiatach z ciemnoczerwonymu plamkami w nasadzie płatków
'Crackerjack' – o karminowoczerwonych kwiatach
'Lilac Cloud' – o jasnoróżowych kwiatach
'Rose Queen' – o ciemnoróżowych kwiatach
'Waterloo' – o karminowych kwiatach
'White Admiral' – o białych kwiatach

Zastosowanie

Roślina ozdobna. Najlepiej nadaje się do ogródków skalnych lub do obsadzania murków. Może być też uprawiana na rabatach i jako roślina okrywowa do pokrywania większych powierzchni (zamiast trawnika). Rozrasta się powoli, kwitnie w maju. Walorami ozdobnymi jest bardzo intensywne kwitnienie oraz zwarty kształt i soczysta zieleń, dzięki którym roślina jest ozdobna również poza okresem kwitnienia.

Uprawa

Wymagania. Najlepiej rośnie na lekko wilgotnej, niezbyt jałowej glebie o dobrej przepuszczalności i obojętnym odczynie. Wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego (w cieniu będzie słabo kwitnąć). Jest u nas całkowicie mrozoodporny (4 strefa klimatyczna, wytrzymuje temperatury od -29 do -34 °C).
Rozmnażanie. Najłatwiej przez podział kęp. Można też rozmnażać przez sadzonki pobierane po okresie kwitnienia lub przez nasiona.
Pielęgnacja. Poza odchwaszczaniem nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Latem należy zasilić nawozem wieloskładnikowym, a przy długotrwałej suszy podlewać.

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-01] (ang.).
1 2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-04-25].

Bibliografia

Miłowit Boguszewicz, Piotr Banaszczak: Katalog roślin II : drzewa, krzewy, byliny polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni. Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.
Eugeniusz Radziul: Skalniaki. Warszawa: PWRiL, 2007. ISBN 978-83-09-01013-5.
Płomyk Douglasa. [dostęp 2009-03-04].

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).

[apweb-2] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-01] (ang.).

[GRIN-3] 1 2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-04-25].