Fluorografen

struktura fluorografenu. Niebieski – atomy węgla, żółty – atomy fluoru

Fluorografen (CF)n – organiczny związek chemiczny, całkowicie fluorowana pochodna grafenu o strukturze dwuwymiarowej. Otrzymywany został w roku 2010 w wyniku działania fluoru atomowego (uzyskiwanego in situ przez termolizę XeF2) na grafen niezależnie przez dwa zespoły – jeden to grupa Andrieja Gejma i Kostantina Nowosiłowa (laureatów Nagrody Nobla za prace nad grafenem) z University of Manchester, drugi to naukowcy z United States Naval Research Laboratory.

Fluorografen, w przeciwieństwie do grafenu jest związkiem nasyconym i nie przewodzi prądu elektrycznego. Jako tworzywo jest twardy, można go zginać i jest odporny termicznie, przypominając teflon.

Przypisy

  1. ↑ Jeremy T. Robinson, James S. Burgess, Chad E. Junkermeier, Stefan C. Badescu, Thomas L. Reinecke, Properties of Fluorinated Graphene Films, „Nano Letters”, 10 (8), 2010, s. 3001–3005, DOI: 10.1021/nl101437p (ang.).
  2. 1 2 Rahul R. Nair, Wencai Ren, Rashid Jalil, Ibtsam Riaz, Vasyl G. Kravets, Fluorographene: A Two-Dimensional Counterpart of Teflon, „Small”, 6 (24), 2010, s. 2877–2884, DOI: 10.1002/smll.201001555 (ang.).