|
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||
| kryształy (po krystalizacji z etanolu) | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C20H28O6 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
364,43 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
Forbol – organiczny związek chemiczny z grupy diterpenoidów. Po raz pierwszy został wyizolowany w 1934 roku jako produkt hydrolizy oleju krotonowego pozyskanego z nasion rośliny Croton tiglium. Struktura forbolu została odkryta w 1967 roku. Forbol jest rozpuszczalny w większości polarnych rozpuszczalników organicznych[potrzebny przypis], a także w wodzie.
Wiele estrów pochodzących od forbolu ma ważne właściwości biologiczne jak np. zdolność do zachowywania się jak kokarcynogen poprzez aktywację kinazy białkowej C[potrzebny przypis].