Forkiet

Forkiet (staropol. soszka, kozia noga, widelec) – przyrząd w formie długiej tyczki zwieńczonej metalowymi widełkami służący do podpierania lufy przy strzelaniu z hakownicy lub muszkietu. W roli forkietu wykorzystywano również skrócone berdysze.

Forkietu używano od drugiej połowy XVI, a szczególnie w XVII wieku, co było związane z popularyzacją muszkietu. Mierzył zazwyczaj 120-150 cm, co było uwarunkowane wzrostem strzelca. Lufę opierano na metalowych widełkach osadzonych na drzewcu, który zakończony był ostrym trzewikiem ułatwiającym wbicie go w ziemię. Współcześnie stosowany niekiedy w broni myśliwskiej.

Przypisy

1 2 WłodzimierzW. Kwaśniewicz WłodzimierzW., 1000 słów o dawnej broni palnej, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 57, ISBN 83-11-07350-3 [dostęp 2022-06-10] .

Bibliografia

PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9.
Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski junior: Słownik uzbrojenia historycznego, PWN, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12390-7.
WłodzimierzW. Kwaśniewicz WłodzimierzW., 1000 słów o dawnej broni palnej, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07350-3 [dostęp 2022-06-10] .

[Kwaśniewicz-1] 1 2 WłodzimierzW. Kwaśniewicz WłodzimierzW., 1000 słów o dawnej broni palnej, wyd. 1, Warszawa: Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 57, ISBN 83-11-07350-3 [dostęp 2022-06-10] .