| Data i miejsce urodzenia |
10 lutego 1940 |
|---|---|
| Data śmierci |
1 stycznia 2002 |
| Poseł na Sejm kontraktowy | |
| Okres |
od 18 czerwca 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Franciszek Sak (ur. 10 lutego 1940 w Nowej Wsi, zm. 1 stycznia 2002) – polski polityk, inżynier, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991).
Ukończył w 1970 studia na Politechnice Warszawskiej, uzyskał tytuł zawodowy inżyniera elektryka. W latach 1970–1976 pracował jako projektant w Miastoprojekcie w Koszalinie, a od 1976 do 1989 w Biurze Projektów Polsport.
Od 1980 działał w NSZZ „Solidarność”, był przewodniczącym komisji zakładowej i członkiem zarządu regionu związku. Współredagował, drukował i kolportował prasę podziemną (w tym „CDN”, „OKO” i „Grudzień ’81 – Gazeta Wojenna”). Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w podziemnych strukturach „Solidarności”. Udzielał się w ramach Biskupiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom w Koszalinie. W okresie 1982–1988 kilkakrotnie zatrzymywany, skazywany przez kolegium do spraw wykroczeń na karę grzywny. Był członkiem wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego.
W 1989 został posłem na Sejm X kadencji z okręgu koszalińskiego z ramienia KO. W Sejmie należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, działał następnie w Porozumieniu Centrum, Partii Chrześcijańskich Demokratów i Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Wszedł w skład Wojewódzkiej Komisji Weryfikacyjnej funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w Koszalinie. W 1991 nabył małą elektrownię wodną w Koszalinie. Od 1998 członek oddziału Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, w latach 1998–2002 był radnym miasta Koszalina z listy „Nasz Koszalin”.
Pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Gnieźnieńskiej w Koszalinie (kwatera G-9, rząd 23, grób 2).
W 1999 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi. W 2021 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności.