Franklin Graham

Franklin Graham
ewangelista
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 lipca 1952
Asheville

Wyznanie

baptyzm

Kościół

Południowa Konwencja Baptystów

Odznaczenia
Order Księcia Jarosława Mądrego II klasy
Franklin i Billy Grahamowie (1994)

Franklin Graham (ur. 14 lipca 1952 w Asheville) – amerykański ewangelista, autor kilku książek. Syn Billy’ego Grahama. Najstarszy jego syn, Wim (ur. 1975), również jest ewangelistą (od 2006).

Życiorys

Młodość

Jako dziecko postępował w sposób, który nie przystawał do tradycyjnej roli pastorskiego dziecka: palił papierosy, pił alkohol, słuchał rocka, lubił szybkie samochody i motocykle. W roku 1974 podczas podróży na Bliski Wschód miał przeżyć nowonarodzenie. Na początku lat 80. zaczął głosić w małych miejscowościach. W czerwcu 1995 roku podczas krucjaty w Toronto zdarzyło się, że Billy Graham był zbyt chory, aby głosić. BGEA zastanawiało się wtedy komu przekazać sukcesję. 7 listopada 1995 został jednogłośnie wybrany na wicedyrektora BGEA. Postrzegany był jako kopia ojca: ta sama ekspresja, ten sam styl gestykulacji, w ten sam sposób wskazuje palcem na tłum, gdy przestaje mówić w ten sam sposób składa dłonie na ramionach, w ten sam sposób powołuje się na Biblię.

Ewangelista

W 2001 roku Franklin przejął prowadzenie misji Billy’ego Grahama – BGEA. Udzielił błogosławieństwa dla Busha podczas jego pierwszej inauguracji prezydenckiej w 2001 roku.

W 2005 roku na liście najbardziej wpływowych ewangelikalnych postaci w USA („TIME Magazine”), umieszczony został na 9. pozycji.

Znany jest z wielu kontrowersyjnych wypowiedzi wobec islamu i hinduizmu. W 2010 podał w wątpliwość, by prezydent Obama był autentycznym chrześcijaninem, zarzucił mu, że jest kryptomuzułmaninem. Po oświadczeniu Obamy, że jest chrześcijaninem, oświadczył jednak, że nie ma powodu, by nie wierzyć mu na słowo. Po wyborach prezydenckich 2012 roku oświadczył, że Stany Zjednoczone znajdują się na drodze do destrukcji.

Festiwal Nadziei, Warszawa (2014)

Franklin Graham jest także prezesem zarządu organizacji charytatywnej Samaritan’s Purse.

14 i 15 czerwca 2014 roku przeprowadził Festiwal Nadziei na Stadionie Legii w Warszawie. Pierwszego dnia zgromadziło się około 20 tysięcy ludzi.

Kontrowersje i krytyka

W środowiskach fundamentalistycznych jest krytykowany za ekumenizm względem katolików i liberalnych protestantów. Jest przeciwnikiem małżeństw homoseksualnych, ale pomimo to współpracuje z Kościołami akceptującymi takie małżeństwa. Fundamentaliści zarzucają mu wspieranie homoseksualistów.

Książki

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Balmer 2004 ↓, s. 301.
  2. ↑ Gustav Niebuhr. Billy Graham’s Son Seen as Possible Successor in Ministry. „The Washington Post”, January 10, 1993. [dostęp 2011-11-25].
  3. 1 2 Balmer 2004 ↓, s. 302.
  4. ↑ Presidential Inaugural Prayers and Sermons of Billy and Franklin Graham. [w:] Wheaton College [on-line]. Billy Graham Center Archives, 2005. [dostęp 2011-11-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-29)].
  5. ↑ Time Magazine 25 Most Influential Evangelicals in America w bazie Notable Names Database (ang.)
  6. ↑ Franklin Graham conducts services at Pentagon. [w:] CNN [on-line]. April 18, 2003. [dostęp 2011-12-21].
  7. ↑ Franklin Graham wants Obama to step in on Prayer Day slight USA Today.
  8. ↑ Graham: Obama born a Muslim, now a Christian, [w:] CNN [online], 2010 [dostęp 2014-06-16].
  9. ↑ The Rev. Franklin Graham Says President Obama was 'Born a Muslim', [w:] ABC News [online], 2010 [dostęp 2014-06-16].
  10. ↑ Michael Grzyboski. Franklin Graham: US on 'Path of Destruction'. „The Christian Post”, November 7, 2012.
  11. ↑ Board Of Directors and Key Staff. samaritanspurse.org. [dostęp 2014-05-27]. (ang.).
  12. ↑ I znowu o ewangelizacji. kz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-13)]. KZ
  13. ↑ Festiwal Nadziei
  14. ↑ Weronika Pomierna. Wspólny mianownik. „Gość Niedzielny”, 25/2014.
  15. ↑ Festiwal Nadziei – Niebiblijny ekumenizm Franklina Grahama Duchowy GPS
  16. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №617/2025 – Офіційне інтернет-представництво Президента України, „Офіційне інтернет-представництво Президента України” [dostęp 2025-09-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-06] (ukr.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne