Frans Floris

Frans Floris

Atena i muzy
Data i miejsce urodzenia	1516 Antwerpia
Data i miejsce śmierci	1 października 1570 Antwerpia
Narodowość	niderlandzka
Dziedzina sztuki	malarstwo
Epoka	manieryzm
Multimedia w Wikimedia Commons

Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.

Był synem rzeźbiarza. Początkowo pracował z bratem architektem Cornelisem de Vriendt. W latach 1536–38 był uczniem Lamberta Lombarda w Liège. W 1541 przybył do Rzymu, gdzie przez siedem lat studiował rzymskich manierystów (Jacopo Pontormo, Giorgio Vasari) i kopiował „Sąd Ostateczny” Michała Anioła.

Malował głównie portrety oraz manierystyczne obrazy o tematyce mitologicznej. W portretach kontynuował styl Anthonisa Mora.

Wykształcił na malarzy dwóch swoich synów: Jana Battistę Florisa oraz Fransa Florisa.

Dzieła

• Adam i Ewa (1560) – Florencja, Uffizi
• Adoracja pasterzy (1567–1568) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
• Caritas - Gdańsk, Muzeum Narodowe – Oddział Sztuki Dawnej
• Głowa kobiety (1554) – St. Petersburg, Ermitaż
• Ostatnia wieczerza (II poł. XVI w.) – Zamek w Gołuchowie
• Pokłon pasterzy (1558-59) – Drezno, Galeria Obrazów Starych Mistrzów
• Pokłon Trzech Króli – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
• Portret dziewczyny jako Diany (ok. 1550) – Wrocław, Muzeum Narodowe
• Przebudzenie Sztuk po zakończeniu wojny – Ponce, Museo de Arte de Ponce
• Sąd Ostateczny (1560) – Bruksela, Musées Royaux des Beaux-Arts
• Sąd Ostateczny (1565) – Wiedeń, Muzeum Historii Sztuki
• Sąd Parysa – St. Petersburg, Ermitaż
• Sokolnik (1558) – Brunszwik, Herzog Anton Ulrich-Museum
• Stara kobieta (1558) – Caen, Musée des Beaux-Arts
• Uczta bogów morskich (15610 – Sztokholm, Nationalmuseum
• Upadek aniołów (1554) – Antwerpia, Królewskie Muzeum Sztuk Pięknych
• Wenus i Amor w kuźni Wulkana (ok. 1560) – Berlin, Gemäldegalerie

Przypisy

Bibliografia

• Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6
• Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
• Dictionnaire de la peinture, red. M. Laclotte, J. P. Cuzin, Paris 1989, ISBN 2-03-511307-8