| Data i miejsce urodzenia |
31 lipca 1854 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
17 kwietnia 1936 (81 lat) |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Uczelnia | |
| Wydział | |
| Stanowisko |
profesor |
| Wyznanie | |
| Rodzice |
Friedrich Hommel |
| Dzieci |
Rudolf Hommel |
Fritz Hommel (ur. 31 lipca 1854 w Ansbach – zm. 17 kwietnia 1936 w Monachium) – niemiecki orientalista.

Fritz urodził się 31 lipca 1854 roku w miejscowości Ansbach. Studiował na Uniwersytecie w Lipsku, a w 1877 habilitował się na Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie od 1885 roku był profesorem języków semickich. Do 1925 roku kontynuował wykłady na tym uniwersytecie. Hommel był promotorem doktorskim islamskiego filozofa i poety Muhammada Iqbala.
Hommela fascynowały zagadnienia językowe, interesowała go także historia Bliskiego Wschodu i jej związek z kulturą i życiem intelektualnym. Wyróżniał się w badaniach nad literaturą klinową, starożytną poezją arabską, inskrypcjami starotureckimi i staroegipskimi tekstami piramid. W 1883 roku po raz pierwszy użył terminu języki zachodniosemickie.
Fritz Hommel zmarł 17 kwietnia 1936 w wieku 81 lat w Monachium.
Hommel był z wyznania ewangelikiem.
Ojcem Fritza był Friedrich Hommel (1813–92), z zawodu muzykolog, a matką Therese Hommel (1825–79). Pradziadkiem Fritza był Georg Wilhelm Friedrich Hommel (1757–1824; wolnomularz i adwokat). W 1881 wziął ślub z pochodzącą z Neuendettelsau Apollonią (1857–1944), z którą miał sześcioro synów i dwie córki; Rudolf Hommel (1887–1950; naukowiec podróżujący po Chinach), Hildebrecht Hommel (1899–1986; profesor klasycznej filologii w Tybindze) i Hedwig-Elisabeth Hommel.