Odbył dwie duże przyrodnicze wyprawy badawcze: w 1880 badał Indie, Cejlon i Borneo, a w 1886-1887 Nową Gwineę. Oprócz prac i zbiorów przyrodniczych prowadził też w ich trakcie obserwacje etnologiczne. Od 1891 r. pracował w Muzeum Historii Naturalnej w Brunszwiku. W 1901 r. objął stanowisko dyrektora wrocławskiego Zoo. Po likwidacji Zoo z powodów finansowych w 1921, Grabowski działał w celu jego reaktywacji w 1927 r., zostając ponownie dyrektorem. Jego głównym polem badawczym była botanika[potrzebnyprzypis], ale prowadził też badania zoologiczne, w tym ornitologiczne. W 1901 został członkiem Leopoldiny
↑Taką wersję pisowni nazwiska podaje Solski L., Strehlow H., 2015: 150 lat ZOO Wrocław. Wyd. ZOO Wrocław sp. z o.o., Wrocław, str. 62. ISBN978-83-936847-2-4, taki jest też własnoręczny podpis Grabowskiego w jego dzienniku, patrz zdjęcie w: Solski & Strehlow, str. 92
↑Taka wersja pisowni nazwiska jest na przewodnikach po Zoo autorstwa Grabowskiego, patrz reprodukcje na str. 76 w: Solski L., Strehlow H., 2015
Mirosław Syniawa, Biograficzny słownik przyrodników śląskich, tom 1, Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice 2006, s. 119-120 (z fotografią)