
Fujarka (także: fujara, starop. dudka, dutka, piszczałka) – ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów. Zaliczany do jednych z najstarszych instrumentów muzycznych.

Tradycyjne fujarki wykonywane były wyłącznie z kory wierzby (w tym z łoziny). Wytwarzano je wiosną, gdy kora wierzbowa była świeża i elastyczna („uliniano”). Jej paski rolowano („kręcono”), by uzyskać dłuższą lub krótszą tubkę rezonansową, następnie tworzono rodzaj wierzbowego ustnika („buczkę”). Instrument ten występuje zarówno w wersjach z dodatkowymi otworami bocznymi jak i bez nich.