Wielki Chram Fushimi Inari | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Rozpoczęcie budowy |
VIII wiek |
Położenie na mapie prefektury Kioto | |
Położenie na mapie Japonii | |
| Strona internetowa | |
Fushimi Inari-taisha (jap. 伏見稲荷大社) – chram shintō w Kioto, w dzielnicy Fushimi (prefektura Kioto w Japonii). Jest to najważniejsze sanktuarium kami Inari (bóstwa płodności, ryżu, szczęśliwej rodziny, rolnictwa i powodzenia) wśród ponad 40 tysięcy chramów Inari w Japonii.
To rozległy kompleks o powierzchni 820 000 m², złożony z głównych budynków sakralnych u podnóża góry Inari (233 m n.p.m.) oraz z mniejszych sanktuariów rozsianych po całej górze. Do górnych chramów prowadzą ścieżki pod tysiącem czerwonych bram torii (senbon-torii), ufundowanych przez wyznawców, podobnie jak setki kamiennych figur lisów kitsune uznawanych za posłańców Inari, które w pyskach trzymają różne przedmioty związane z kultem, np. jeden z nich ma klucz do spichlerza z ryżem. Zwyczaj ofiarowania torii zaczął się upowszechniać w okresie Edo (1603–1868), jako dar wotywny.
Chram przyciąga tysiące wiernych, zwłaszcza w okresie Nowego Roku (hatsumōde, hatsumairi → pierwsza wizyta w nowym roku), najwięcej w zachodniej Japonii. Pielgrzymują tutaj szczególnie przemysłowcy i biznesmeni, prosząc o powodzenie w interesach. Sanktuarium pustoszeje przed zmrokiem, ponieważ uważa się, że lisy po zachodzie słońca mogą rzucać na ludzi uroki.
Fushimi Inari-taisha został założony w 711 roku w okresie Nara i objęty cesarskim patronatem we wczesnym okresie Heian. W 942 roku nadano mu rangę jednego z najważniejszych chramów. W 1468 roku świątynia została zniszczona w trakcie wojny Ōnin, ale już w 1499 roku została odbudowana. Od 1871 do 1946 był chramem Kanpei Taisha, była to najwyższa ranga państwowych chramów shintō w japońskim systemie klasyfikacji chramów, funkcjonującym w erach Meiji i Taishō.
W ciągu roku odbywają się liczne uroczystości, ceremonie, festiwale, w tym m.in.: