GJ 388

GJ 388
	γ Leo C
	Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór	Lew
Rektascensja	10h 19m 36,281s
Deklinacja	+19° 52′ 12,01″
Paralaksa (π)	0,201368 ± 0,000068″
Odległość	16,1972 ± 0,0055 ly; 4,9660 ± 0,0017 pc
Wielkość obserwowana	9,52m
Ruch własny (RA)	−498,60 ± 0,12 mas/rok
Ruch własny (DEC)	−43,683 ± 0,10 mas/rok
Prędkość radialna	12,5 ± 0,2 km/s
	Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy	czerwony karzeł
Typ widmowy	M4,5 V
Masa	0,36 M☉
Metaliczność [Fe/H]	0,07
Wielkość absolutna	11,04m
Jasność	0,0046 L☉
Temperatura	3156 K
Alternatywne oznaczenia
	2MASS: J10193634+1952122
	Bonner Durchmusterung: BD +20 2465
	Boss General Catalogue: GC 14167
	SAO Star Catalog: SAO 81292
	AD Leonis, TYC 1423-174-1

GJ 388 (AD Leonis) – gwiazda w gwiazdozbiorze Lwa, odległa o 16,2 roku świetlnego od Słońca. Jest jedną z najbliższych Układowi Słonecznemu gwiazd.

Charakterystyka obserwacyjna

Jej jasność wizualna to 9,52^m. Jest ona zatem za słabym obiektem, by można było ją dostrzec gołym okiem. Należy do gwiazd rozbłyskowych, jako gwiazda zmienna nosi oznaczenie AD Leonis.

Jest to optyczna towarzyszka jasnej gwiazdy podwójnej Gamma Leonis. Sama GJ 388 była podejrzewana o podwójność, jednak obserwacje z użyciem koronografu nie potwierdziły istnienia towarzyszki.

Charaketerystyka fizyczna

AD Leonis to czerwony karzeł, należący do typu widmowego M4,5. Ma temperaturę około 3150 K i jasność równą około pół procent jasności Słońca. Jej masa to 0,36 masy Słońca.

Możliwy układ planetarny

Analizy zmian prędkości radialnej tej gwiazdy z 2019 roku wskazywały, że może okrążać ją planeta pozasłoneczna oznaczona AD Leo b. Miałaby to być gorąca planeta gazowa o masie minimalnej ocenianej na 23,1 M_🜨. Analizy z 2020 roku przeczą jednak jej istnieniu.

Zobacz też

gwiazdy położone najbliżej Ziemi

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 GJ 388 w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 3 4 5 6 7 M.M. Tuomi M.M. i inni, Frequency of planets orbiting M dwarfs in the Solar neighbourhood, „arXiv”, 2019, arXiv:1906.04644 (ang.).
↑ Obliczona na podstawie wielkości obserwowanej i paralaksy.
↑ Oppenheimer, B.R.; Golimowski, D.A.; Kulkarni, S.R.; Matthews, K.; Nakajima, T.; Creech-Eakman, M.; Durrance, S.T. A Coronagraphic Survey for Companions of Stars within 8 Parsecs. „The Astronomical Journal”. 121 (4), s. 2189–2211, 2001. DOI: 10.1086/319941. arXiv:astro-ph/0101320. Bibcode: 2001AJ....121.2189O. (ang.).
↑ AD Leo b w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.) [dostęp 2019-06-25].
↑ I.I. Carleo I.I. i inni, The GAPS Programme at TNG XXI – A GIARPS case-study of known young planetary candidates: Confirmation of HD 285507 b and refutation of AD Leo b, „Astronomy & Astrophysics”, A5, 2020, s. 638, DOI: 10.1051/0004-6361/201937369, Bibcode: 2020A&A...638A...5C, arXiv:2002.10562 (ang.).

[simbad-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 GJ 388 w bazie SIMBAD (ang.)

[Tuomi2019-2] 1 2 3 4 5 6 7 M.M. Tuomi M.M. i inni, Frequency of planets orbiting M dwarfs in the Solar neighbourhood, „arXiv”, 2019, arXiv:1906.04644 (ang.).

[3] Obliczona na podstawie wielkości obserwowanej i paralaksy.

[Oppenheimer2001-4] Oppenheimer, B.R.; Golimowski, D.A.; Kulkarni, S.R.; Matthews, K.; Nakajima, T.; Creech-Eakman, M.; Durrance, S.T. A Coronagraphic Survey for Companions of Stars within 8 Parsecs. „The Astronomical Journal”. 121 (4), s. 2189–2211, 2001. DOI: 10.1086/319941. arXiv:astro-ph/0101320. Bibcode: 2001AJ....121.2189O. (ang.).

[exo_b-5] AD Leo b w serwisie The Exoplanet Encyclopaedia(inne języki) (ang.) [dostęp 2019-06-25].

[Carleo2020-6] I.I. Carleo I.I. i inni, The GAPS Programme at TNG XXI – A GIARPS case-study of known young planetary candidates: Confirmation of HD 285507 b and refutation of AD Leo b, „Astronomy & Astrophysics”, A5, 2020, s. 638, DOI: 10.1051/0004-6361/201937369, Bibcode: 2020A&A...638A...5C, arXiv:2002.10562 (ang.).