Gaudapada (w międzynarodowej transliteracji IAST: Gauḍapāda) – indyjski filozof, jeden z wczesnych przedstawicieli adwajtawedanty. Daty jego życia nie są znane; badacze umieszczają go m.in. w VI lub VII wieku. Niektórzy wiążą jego imię z Bengalem, ale jego pochodzenie nie jest pewne.
Tradycja przypisuje mu Mandukjakarikę (IAST: Māṇḍūkya-kārikā), znaną także pod sanskryckimi tytułami Gauḍapādīya-kārikā i Āgamaśāstra. Pierwsza z czterech części omawia główne zagadnienia upaniszady Mandukja, a następne rozwijają m.in. naukę o pozorności zjawisk i niedwoistości. Nie ma pewności, czy wszystkie cztery części mają tego samego autora.
Richard King zwraca uwagę, że w dziele nie ma wyraźnych odniesień do Brahmasutr. Nie przesądza to, czy jego autor je znał. Nie wiadomo też, czy przypisywany Gaudapadzie komentarz do Sankhjakariki wyszedł spod ręki tego samego autora.