Zieminek (rodzaj)

Zieminek
Geophilus
Leach, 1814
Ilustracja
Samica niezidentyfikowanego gatunku strzegąca swoich młodych
Ilustracja
G. linearis – widok od spodu z widocznymi szczękonóżami (Dania)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Podtyp

wije

Gromada

pareczniki

Podgromada

Pleurostigmophora

Rząd

zieminkokształtne

Rodzina

zieminkowate

Rodzaj

zieminek

Typ nomenklatoryczny

Scolopendra electricus Linnaeus, 1758

Zieminek (Geophilus) – rodzaj pareczników z rzędu zieminkokształtnych (Geophilomorpha) i rodziny zieminkowatych (Geophilidae).

Rodzaj ten wykreował angielski biolog, William Elford Leach, w roku 1814. Gatunek typowy po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisany został przez Karola Linneusza w 10. wydaniu Systema Naturae, gdzie został nazwany Scolopendra electrica.

Gatunki z tego rodzaju osiągają od 20 do 45 mm. Oczu brak. Ubarwienie w tonacji żółci lub czerwieni i żółci. Mają od 53 do 73 par odnóży. Są dość długie i smukłe, poruszają się wężowatymi ruchami. Znanych jest 6 gatunków z Europy Środkowej.

Istnieje dość dużo podobnych do tego rodzaju gatunków, które można rozróżnić na podstawie liczby par nóg.

Rodzaj holarktyczny. Stworzenia te żyją przeważnie pod kamieniami, kawałkami drewna, głębiej w ziemi, wszędzie częste.

Te pareczniki polują w podziemnych korytarzach dżdżownic na drobną faunę glebową. Ofiarę oplatują swoim ciałem i uśmiercają jadem z szczękonóży. Ponadto niektóre gatunki wydzielają specjalną substancję obronną.

Chilobase wymienia następujące gatunki: