Georg Stumme

Georg Stumme
Ilustracja
generał wojsk pancernych generał wojsk pancernych
Data i miejsce urodzenia

29 lipca 1886
Halberstadt

Data i miejsce śmierci

24 października 1942
El Alamein

Przebieg służby
Lata służby

1906−1942

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Reichswehra
Wehrmacht

Stanowiska

dowódca:
7 Dywizji Pancernej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
II wojna światowa:

Odznaczenia

Georg Stumme (ur. 29 lipca 1886 w Halberstadt, zm. 24 października 1942 pod El Alamein) – niemiecki oficer Wehrmachtu w stopniu generała.

Życiorys

Wziął udział w II wojnie światowej. Podczas agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 dowodził 2 Dywizją Lekką w składzie XV Korpusu Zmotoryzowanego gen. Hermanna Hotha. Na jej czele wyparł Krakowską Brygadę Kawalerii gen. Zygmunta Piaseckiego z Koszęcina 1 września i z Woźnik 2 września, skłaniając 7 Dywizję Piechoty gen. bryg. Janusza Gąsiorowskiego do odwrotu z silnie ufortyfikowanej Częstochowy. 3 września okrążył od południa i rozbił wycofującą się 7 DP pod Złotym Potokiem i Janowem, przerywając łączność pomiędzy Armiami „Kraków” i „Łódź”.

5 września zajął Kielce, toczył walki z Grupą „Kielce” płk. Kazimierza Glabisza, a następnie 7 września częściowo rozbił 36 Dywizję Piechoty płk. Bolesława Ostrowskiego w rejonie Skarżyska-Kamiennej.

Był jednym z dowódców drugiej bitwy pod El Alamein. Zmarł na zawał mięśnia sercowego podczas brytyjskiego ostrzału artyleryjskiego. Za swoją służbę został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego.

Odznaczenia